سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مینو بهروز – پژوهشگر آب و محیط زیست امور تحقیق و توسعه مجتمع مس سرچشمه
رضا ناصح – پژوهشگر آب و فاضلاب امور تحقیق و توسعه مجتمع مس سرچشمه
مصطفی شانه ساززاده – مشاور امور تحقیق و توسعه مجتمع مس سرچشمه

چکیده:

در پالایشگاه مس مجتمع مس سرچشمه از رزین های تعویض یونی جهت تولید آب بدون یون استفاده م یشود. طول عمر رزین های مورد استفاده در این پالایشگاه به گفته سازندگان ۵ سال بوده است . این رزی نها حدود ۲۰ سال در واحد آب دمین پالایشگاه مس کارکرده و اخیراً تعویض شدند . دلایل تعویض این رزین ها، افزایش میزان سود و اسید احیا کننده و کاهش زمان آبدهی و کاهش کیفیت آب خروجی بود . رزین های مستعمل در بشکه های ۲۰۰ لیتری انبار شدند . در تحقیق حاضر سعی شده رزین های مستعمل، به دلایل اقتصادی و زیست محیطی بازیافت و مورد استفاده مجدد قرار
گیرند. در این راستا ابتدا ظرفیت عملی و کلی رزین های نو و مستعمل محاسبه و مقایسه شد تا میزان آلودگی رزی نهای مستعمل و یا میزان تبدیل رزین های قوی به ضعیف مشخص شود. نتایج حاکی از آن بود که رزی نهای آنیونی هیچگونه آلودگی نداشتند اما در رزین های کاتیونی آلودگی آهن مشاهده شد. همچنین مشاهده شد که خرد شدن دان ههای هر دو نوع رزین کاتیونی و آنیونی اتفاق افتاده و همین امر سبب توزیع نامناسب سیال در بستر و افزایش افت فشار سیستم بوده است. آلودگی آهن رزین های کاتیونی به روش شیمیایی حذف شده و کلیه رزین ها خرده گیری شدند. در نهایت مجدداً ظرفیت کلی و عملی رزی نها اندازه گیری شدند که نتایج بسیار شبیه به رزی نهای نو بود.