سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

چکیده:

بی شک کشور ایران به عنوان قطب تولید محصولات باغی از پتانسیل ویژه ای درجهان برخوردار است.وسعت کشور و وجود تنوع اقلیمی درآن، امکان تولید وتوسعه محصولات باغی بی شماری رافراهم کرده است. ظرفیت تولیدات باغی ایران به حدی است که ایران جزو ۱۰کشور تولیدکننده سیزده محصول عمده باغبانی جهان محسوب می شود.درحال حاضر۸۰ درصدتولیدجهانی زعفران، ۶۰درصدتولیدجهانی پسته، ۱۹درصد تولیدجهانی خرما، ۱۲درصدتولیدجهانی گردو، ۸/۵درصد تولیدجهانی زردآلو وکشمش و۸درصد تولیدجهانی انواع لیمو به ایران تعلق دارد.وجود بیش از ۵۰محصول باغبانی با سطح زیر کشت بیش از ۲۴۰۰ هزار هکتار ومیزان تولید بیش از۱۳ میلیون تن بیانگرقدرت بخش باغات درتولیدات کشاورزی کشور می باشد(۸). ازطرف دیگروجود مخاطرات فراوان اقلیمی درکشور باعث شده تا ایران جزو ۱۰ کشور بلا خیز دنیا قرار گیرد. بنابراین تولید در بخش کشاورزی با ریسک فراوان همراه می باشد.فراوانی خطر وتاثیرگذاری آن دربخش باغبانی به مراتب بیشتر ازسایر فعالیتهای کشاورزی (به دلیل عدم گریز از خطر، عدم امکان جایگزینی و…) است.بنابراین اهمیت بسیار بالای بخش باغبانی درکشور و وجود مخاطرات فراوان درتولید، وجود یک سیستم حمایتی اصولی را ایجاب می نماید.