سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فاطمه هادوی – گروه زمین شناسی دانشگاه فردوسی مشهد
اکرم پوراسماعیل – گروه زمین شناسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

نانوفسیل ها به دلیل فراوانی نسبی و محدوده چینه شناسی کوتاه به عنوان گروهی بسیار مناسب برای زیر تقسیمات بیواستراتیگرافی طبقات مزوزوئیک و سنوزوئیک مورد استفاده قرار میگیرند. در مطالعات کنونی برای نخستین بار بخش زیرین سازند نیزار در برش الگو بر مبنای نانوفسیل ها یآهکی مطالعه و سن یابی شده است این برش در شرق کپه داغ و جاده مشهد – سرخش درتنگ نیزار واقع شده است و لیتولوژی آن شامل ماسه سنگ هایضخیم لایه گلوکونیتی، شیل و یک لایه سنگ آهک ماسه ای در بخش فوقانی می باشد.
به منظور مطالعه و بررسی نانوفسیل های آهکی موجود، تعداد ۱۵ نمونه از شیل های بخش زیرین سازند برداشت و پس تاز آماده سازی مطالعه و عکس برداری شده اند نانوفسیل هاییافت شده دارای فراوانی و تنوع متوسط تا ضعیف می باشند. نتایج حاصل از مطالعات تاکسونومیکی نانو فسیل های مورد مطالعه منجر به معرفی ۱۴ جنس و ۲۳ گونه می شود. بر مبنای نانوفسیل های شناسایی شده سن ماستریشتین پسین برای این بخش از سازند نیزار پیشنهاد میگردد معادل زیر زون های CC25c-CC26a زون بندی (sissingh, 1977) می باشد.