سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس دانشجویان مهندسی عمران سراسر کشور

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حامد مخدومی درمیان – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان) ، عضو باشگاه پژ
محسن راشکی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه سیستان و بلوچستان
وحید گرگیج – کارشناس مهندسی عمران

چکیده:

بتن خود متراکم برای اولین بار در سال ۱۹۸۸ بمنظور دستیابی به سازه های بتنی با دوام مورد استفاده قرار گرفت.از آن زمان تحقیقات مختلفی انجام گرفت بتن در سازه های عملی در ژاپن، اساسا بیشتر توسط شرکتهای ساختمانی مورد استفاده قرارگرفت.تحقیقات برای دستیابی به یک روش منطقی و عقلی طرح مخلوط و روشهای آزمایش خود سازگاری برای ساخت بتن با استانداردانجام گرفت بتن خود متراکم (SCC) نسل جدید بتن است که نیاز به استفاده از لرزاننده ندارد وتحت تاثیر وزن خود متراکم می شود.از این بتن میتوان در محل های با تراکم زیاد آرماتور که ویبره کردن بتن های سنتی در این ناحیه مشکل است ، استفاده کرد که در نتیجه آن شاهد کیفیت بالای محصول نهایی خواهیم بود. و از طرفی کاربرد بتن مقاومت بالا (HSC) در سازه ها موجب کاهش سطح مقطع اعضا و افزایش فضای مفید بیشتر در طرح های معماری می شود ، اما همانگونه که می دانیم با افزایش مقاومت بتن ، سازه دارای شکست تردتری می شود.در این حالت کاربرد بتن خود تراکم که مقا ومت قابل قبولی دارد پیشنهاد می شود که در این حالت مقادیر خیز وعرض ترک خوردگی بتن تا مرحله سرویس پایین تر از مقادیر مجاز و کمتر از بتن معمولی می باشد.