سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سیدحسین نوعی – دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مهندسی شیمی، دانشیار گرو
محسن پاکیزه سرشت – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان ، گروه تحصیلات تکمیلی مهندسی شیمی، دا
مرتضی آدینه نیا – دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مهندسی شیمی، دانشجوی کار

چکیده:

دراین مقاله نخست روند رشد مصرف کل انرژی درکشور در طی یک دوره سی ساله طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۸۰مورد بررسی قرار گرفته است. دیده می شود که مصرف کل انرژی در سال ۱۳۵۰، ۹۰/۱میلیون بشکه معادل نفت خام بوده در صورتیکه در سال ۱۳۸۰ به ۷۰۵/۴ میلیون بشکه معادل نفت خام رسیده است. با توجه به روند رو به رشد مصرف داخلی انرژی، مطالعات اقتصادی نشان داده شده است که در صورت ادامه این روند، تا سال ۱۳۹۷ ایران به یک کشور وارد کننده فراورده های نفتی مبدل خواهد شد. برای آنکه بدانیم در حال حاضر چه مقدار از انرژی کل مصرفی کشور در بخش های مولد مصرف می شودنگاهی به الگوی مصرف انرژی کشور در سال ۱۳۸۰ نشان می دهد که سهم صنعت در مصرف انرژی یعنی جائیکه انرژی مصرفی منجر به تولید ناخالص داخلی میشود حدود ۲۳ درصد است در حالیکه در بخش خانگی و تجاری ۳۹ درصد و حمل و نقل ۲۷/۵ درصد از کل انرژی مصرف شده است. توجه مختصری به این الگوی مصرف در کشور به وضوح نشان میدهد که این الگوی مصرف احتیاج به تصحیح دارد و طبیعی است که می بایستی سهم بخش های مولد کشور از انرژی مصرفی افزایش یابد. برای بهینه سازی مصرف انرژی باید هم در زمینه تولید انرژی و هم مصرف آن تمهیداتی اندیشید. به نظر می رسد که بهتر و موثرتر است که بیشتر روی بحث مصرف انرژی کار کنیم. در شرایط کنونی برای اینکه یک واحد انرژی بوسیله مصرف کننده نهایی استفاده شود باسید ۴ واحد انرژی تولید کنیم. برای بهبود این وضعیت باید که در قدم اول به فکر استفادهموثرتری از انرژی باشیم تا کمتر مصرف کنیم در حالیکه کیفیت کنونی زندگی خود را نیز حفظ کرده باشیم. لذا برای رسیدن به این هدف ابتدا به فعالیت هایی درجهت کاهش تقاضای انرژی و سپس به فعالیت هایی که با توجه به وضع منابع خود باید انجام دهیم، اشاره می شود.