سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مسلم محمدپور – عضو هیات علمی مجتمع آموزشی وزارت جهاد سازندگی، کرج
علی محمد آخوندعلی – عضو هیات علمی دانشگاه شهیدچمران اهواز
مجتبی نساجی زواره – عضو هیات علمی مجتمع آموزشی وزارت جهاد کشاورزی، کرج

چکیده:

آبدهی به عنوان یکی از اصلی ترین عناصر هیدرولوژیکی از مهمترین شاخص های بیلان آبی یک حوزه محسوب میگردد. به همین دلیل در رودخانه های مهم میزان آبدهی، در ایستگاه هیدرومتری به صورت روزانه اندازه گیری و ثبت می گردد. ولی به علت وجود رودخانه های زیاد در کشور و هزینه بر بودن احداث ایستگاه هیدرومتری امکان اندازه گیری ابدهی بر روی همه رودخانه ها وجود ندارد. بنابراین براورد ابدهی این رودخانه ها یکی از نیازهای اساسی پروژه های منابع آب می باشد. از طرف دیگر برای برآورد ابدهی رودخانه ها روش های تجربی مختلفی ارائه شده اند که بسیاری از انها برای مناطق خاصی پیشنهاد گردیده اند و استفاده از آنها در مناطق دیگر بایستی با تامل بیشتری صورت گیرد. در این تحقیق دو روش تجربی ایکر وجاستین برای براورد آبدهی سرشاخه های رودخانه رودزردد مورد بررسی قرار گرفت و نتایج دو روش با مقادیرمشاهداتی ایستگاه مبنا مقایسه گردید.
به منظو راخذ نتایج دقیق تر وکاهش خطای برآورد ابتدا ضرایب منطقه ای روش های مذکور بر اساس داده های مشاهداتی ایستگاه های آب سنجی ماشین هفتگل، پل منجیق و جوکنک که دارای امار ثبت شده نسبتا طولانی مدت و دقیق می باشد واسنجیگردید. نتایج نشان میدهد که برآورد آبدهی از روش ایکر بیشتر از مقادیر مشاهداتی و از روش جاستین کمتر از مقادیر مشاهداتی می باشد. همچنین خطای براورد شده درروش ایکر به طور متوسط ۸/۳ درصد و از روش جاستین ۱۰/۳ درصد است.