سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علیرضا کیانی فر – استادیار دانشگاه فردوسی، گروه مکانیک
سیدمسعود موسوی – کارشناس ارشد – دانشگاه فردوسی، گروه مکانیک
پیام حق پرست – کارشناس ارشد-دانشگاه فردوسی، گروه مکانیک

چکیده:

در این مقاله ابتدا داده های تابش خورشیدی اندازه گیری شده بر روی یک سطح افقی طی سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ بامقادیر محاسبه شده توسط روابط تجربی مقایسه شده اند. با توجه به اعتبار روش آنگستردام از این روش به عنوان روش پایه در محاسبه میزان تابش خورشیدی بر روی سطح شیب دار استفاده شد. در اینجا مقادیر بدست امده از دو روش با هم مورد مقایسه قرار گرفته است و پایه هر دو روش ، متد آنگستروم بود سپس زوایای بهینه برای سطح شیب دار در هر ماه محاسبه شد. هر دو روش نتایج نسبتا مشابهی دادند، آنچه که از بررسی روش ها و مقایسه نتایج حاصل شد این بود که استفاده ازسطوح شیب دار در منطقه مشهد حدود ۱۹% افزایش جذب انرژی را به دنبال دارد.