سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس ژئوفیزیک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

افسانه نصرآبادی – پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
محمدرضا سپهوند – پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
معصومه اسکندری – موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، ایران

چکیده:

گستره ۳۱/۵ο-۳۵/۵ο N و ۴۵ο-۴۹/۵ο E برای برآورد خطر زمینلرزه به روش تعینی و احتمالاتی در استان ایلام انتخاب شد و پهنه بندی خطر زمینلرزه در این منطقه انجام گرفت. کاتالوگ یکنواختی از زمینلرزه ها شامل ۱۵ زمینلرزه تاریخی و ۱۴۲ زمینلرزه دستگاهی از سال ۲۰۰۷-۱۹۱۷ با بزرگای MS>4 می باشد. مجموعاً ۵ چشمه بالقوه زمینلرزه در گستره مورد مطالعه تعیین شده است. با توجه به نتایج بدست آمده بر اساس روش تعینی، استان ایلام دارای مناطقی با خطر پایین و متوسط می باشد. حداقل شتاب مورد انتظار در منطقه ۰/۱۱g و حداکثر ۰/۳۱g است. در مطالعه خطر زمینلرزه بر اساس روش احتمالاتی، پارامتر جنبش نیرومند زمین، برای سطوح طراحی مختلف، O.B.E، D.B.E و M.C.E و عمر مفید ۵۰ سال، محاسبه شده است. نقشه خمهای هم شتاب سطح طراحی D.B.E و عمر مفید ۵۰ سال مبنای پهنه بندی قرار گرفته است. بر این اساس، منطقه موردن مطالعه به چهار محدوده با سطوح خطر نسبی مختلف تقسیم بندی شده است. محدوده با خطر بسیار پایین، که شتاب مورد انتظار در آن برای دوره بازگشت ۴۷۵ سال کمتر از ۰/۱g است. منطقه با سطح خطر پایین، ۰/۱<PGA<0/15، منطقه با خطر متوسط، ۰/۱۵<PGA<0/2 و منطقه با سطح خطر بالا که شتاب مورد انتظار در آن بیش از ۰/۲g است. در بیشتر مناطق استان سطح نسبی خطر زلزله متوسط است و تنها در قسمت کوچکی از استان، انتهای جنوب شرقی آن، سطح خطر نسبی زمینلرزه پایین است.