سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و دومین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

پیام حق پرست – کارشناس ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مکانیک
سیدمسعود موسوی – کارشناس ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مکانیک
سحر تسلیمی طالقانی – کارشناس ارشد، دانشگاه گیلان، دانشکده فنی

چکیده:

ابتدا در این مقاله داده های تابش خورشیدی اندازه گیری شده بر روی یک سطح افقی طی سالهای ۲۰۰۱ تا [۱] ۲۰۰۶ ، با مقادیر محاسبه شده توسط روابط تجربی مقایسه شده اند . با توجه به اعتبار روش آنگستروم از این روش به عنو ان روش پایه در محاسبه میزان تابش خورشیدی بر روی سطح شیب دار استفاده شده است . در این مرحله دو روش به کار گرفته شد و مقادیر بدست آمده از این روشها با هم مورد مقایسه قرار گرفتند . سپس زوایای بهینه برای سطح شیب دار در هر ماه محاسبه شد . هر دو روش به نتایج نسبت ا مشابهی منتهی شدند . آنچه که از بررسی روش ها و مقایسه نتایج حاصل شد این بود که استفاده از سطوح شیب دار در منطقه یزد علاوه بر مزیت جذب بیشتر میزان تابش در ماههای سرد سال، حدود %۲۱ افزایش جذب انرژی در طول سال را به دنبال دارد .