مقاله برآورد ظرفيت هوازي (VO2-max) و مطالعه اثر عوامل موثر بر آن در کارگران مرد کارخانه هاي صنعتي شهرستان سپيدان-استان فارس در سال ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۰ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: برآورد ظرفيت هوازي (VO2-max) و مطالعه اثر عوامل موثر بر آن در کارگران مرد کارخانه هاي صنعتي شهرستان سپيدان-استان فارس در سال ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيشترين ظرفيت هوازي
مقاله ظرفيت انجام کار فيزيکي
مقاله تناسب فيزيولوژيک
مقاله عوامل موثر بر ظرفيت هوازي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: چوبينه عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: برزيده مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: غلامي طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: اميري رضا
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي سيدحميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: الماسي حشياني امير

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اندازه گيري بيشترين ظرفيت هوازي (VO2-max) در ايجاد تناسب فيزيولوژيک بين کارگر و کار اهميت دارد. اين مطالعه با هدف برآورد ظرفيت هوازي و تعيين عوامل دموگرافيک موثر بر آن در کارگران انجام شده است.
روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي، ۱۸۴ نفر از کارگران مرد بخش صنعت شهرستان سپيدان- استان فارس که به روش تصادفي ساده انتخاب شدند شرکت نمودند. از پرسشنامه متشکل از دو بخش به عنوان ابزار گردآوري داده ها استفاده شد. بخش اول مربوط به ويژگي هاي دموگرافيک بود که به روش مصاحبه تکميل مي شد. در بخش دوم پرسشنامه پارامترهاي قد، وزن،BMI و تعداد ضربان قلب درج مي گرديد. اندازه گيري VO2-max با روش Tuxworth & Shahnavaz انجام گرفت. بررسي ارتباط بين متغيرهاي دموگرافيک با VO2-max با روش تحليل رگرسيون و مقايسه ميانگين VO2-max در گروه هاي دوتايي با آزمون t-test صورت گرفت.
يافته ها: ظرفيت هوازي در کارگران ۲٫۶۶±۰٫۳۵ ليتر در دقيقه برآورد شد. نتايج نشان داد که ظرفيت هوازي با سن کارگران داراي ارتباط معني دار نمي باشد، اما بين ظرفيت هوازي و وزن، قد و BMI ارتباط معني داري مشاهده شد. همچنين آزمون هاي آماري نشان داد که بين VO2-max و سيگار کشيدن ارتباط معني داري وجود دارد (P<0.05). ميانگين ظرفيت هوازي در افراد ورزشکار بيش از ميانگين آن در افراد غير ورزشکار بدست آمد (P=0.019). نوبت کاري، رضايت شغلي و احساس خستگي ارتباطي با ظرفيت هوازي در جامعه مورد مطالعه نداشتند.
نتيجه گيري: وزن، قد، BMI، ورزش کردن و سيگار کشيدن از عوامل موثر بر ظرفيت هوازي کارگران مي باشد.