سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

عطااله خادم الرسول – عضو هیات علمی گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهوا
هادی عامری خواه – عضو هیات علمی گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهوا
عبدالامیر معزی – استادیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

در سالهای اخیر توجه روز افزونی به بهبود و حفظ منابع طبیعی و جلوگیری از دست رفتن آنها و کاهش خسارات ناشیزبینرفتن این منابع شده است . فرسایش بادی یکی از عوامل هدر رفت منابع خاک در نواحی خشک و نیمه خشک زمـین است . با توجه به قرارگیری بخش وسیعی از عرصه ایران در بخش خشک و نیمه خـشک شناسـایی کانونهـای فرسـایش بادی و اندازه گیری آن از اهمیت ویژه ای برخوردارمی شود . همچنین فرسایش بـادی تـوان تولیـدی خـاک را بـا جابجـا کردن ذرات لای و رس و موادغذایی از خاک و واردنمودن خسارت به گیاهان جوان کاهش می دهد (۳) ، لذا جهت برآورد مقادیر فرسایش بادی از یکسری مدلها استفاده می شود که یکی از این مدلها RWEQ 1 میباشد، ایـن مـدل تلفیقـی از مدلسازی تجربی و ریاضی است و نخستین مدلی است که به صورت گسترده برای پیش بینـی فرسـایش بـادی درون و بیرون دشتهای وسیع بکار گرفته شده است، خروجی مدل RWEQ متوسط فرسایش خاک می باشد که برابر بـا مقـدار موادخاکی منتقل شده ( جرم در واحد عرض ) تقسیم بر طول مزرعه قرارگرفته در معرض باد می باشد