سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس دانشجویی مهندسی ماشینهای کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محسن حیدری سلطان آبادی – عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبی
نرگس خرمی – دانشجوی کارشناسی دانشگاه شهرکرد
فاطمه ابوطالبی چالشتری – دانشجوی کارشناسی دانشگاه شهرکرد
مجید کاکایی – کارشناس بخش تحقیقات فنی مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصف

چکیده:

برنج یکی از با ارزشترین غلات استکه غذای نیمی از مردم جهان را تشکیل میدهد یکی از مشکلات عمده در سرراه تولید این محصول اما پرزحمت و هزینه بر ضایعات فراوان آن است این ضایعات از مراحل اولیه کشت تا زمان نهایی تولید محصول وجود داشته و هراقدامی درجهت مهاروکاهش آن گام موثری در راستای خودکفایی محصول برنج است ازجمله ضایعات برنج برنج از دسترس خارج شده است که بیشتر در زمان برداشت دیده می شود شرایط خاص زراعت و سطح پایین مکانیزاسیون این محصول باعث گردیده تا مراحل کاشت و برداشت بیشتر بصورت دستی انجام شود دراستان اصفهان سالانه حدود ۱۸۰۰۰ هکتار برنج کشت می شود از این مقدار نیمی بصورت دستی و مابقی بوسیله کمباین غلات عموما کمباین جان دیر برداشت می شود تاکنون مطالعات دقیقی برروی میزان ضایعات درمرحله برداشت دراستان صورت نگرفته است دراین تحقیق مناطق مورد استفاده در کشت برنج مشخص گردید سپس دره رمنطقه بصورت تصادفی و بلافاصله بعد از برداشت از ۵ مزرعه میزان برنج باقیمانده در سطح زمین نمونه گیری شد نمونه های جمع آوری شده وزن گردید و با احتساب مقدار عملکرد متوسط منطقه مقدار ضایعات یا همان ریزش محاسبه گردید.