سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

اسلام شهبازی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زرعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
قدرت اله سعیدی – دانشیار گروه زرعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

اطلاع از نحوه کنترل ژنتیکی و توارث پذیری صفات جهت بهبود آن ها در برنامه های به نژادی ضروری می باشد. هدف اصلی این مطالعه برآورد وراثت پذیری عمومی و خصوصی صفات مختلف در گلرنگ با استفاده از واریانس نسل های مختلف بود . در این پژوهش جمعیتهای Bc1, F2,F1 و Bc2 حاصل از تلاقی های Saffire *IUTE و IUTKH×IUTC همراه با والدین آن ها در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفتند و سپس بر اساس واریانس نسل ها، اجزای واریانس و وراثت پذیری صفات برآورد گرد ید. برآوردهای وراثت پذ یری عمومی و خصوصی و همچنین پیشرفت ژنتیکی مورد انتظار برای صفات روز تا گلدهی ، روز تا رسیدگی ، ارتفاعبوته، تعداد طبق در بوته و تعداد دانه در طبق در هر دو تلاقی نسبتًا بالا بود. مقدار وراثت پذیری خصوصی برای صفت عملکرد دانه در بوته نسبت به سایر صفات کم تر (به ترتیب برابر ٣٥ و ٢٣ درصد در تلاقی اول و دوم ) بود و مقدار پیشرفت ژنتیکی مورد انتظار برای عمل کرد دانه در بوته به ترتیب برابر ۷/۷۶ و ۶/۹۲ درصد در تلاقی اول و دوم تخمین زده شد و میانگین این صفت در تلاقی اول و دوم به ترتیب برابر ۲۶/۰۲ و ۲۰/۰۸ گرم بود. برای صفات تعداد طبق در بوته، تعداد دانه در طبق و وزن ١٠٠ دانه وراثت پذیری خصوصی نسبتًا بالا و به ترتیب برابر ۶۴، ۷۰ و ۷۷ درصد در تلاقی اول و ۶۵، ۷۲ و ۵۹ درصد در تلاقی دوم بدست آمد، همچنین پیشرفت ژنتیکی مورد انتظار برای صفات تعداد طبق در بوته (به ترتیب ۱۴/۸۴ و ۲۱/۳۳ درصد در تلاقی اول و دوم ) و تعداد دانه در طبق (به ترتیب ۱۴/۳۳ و ۱۹/۴۱ درصد در تلاقی اول و دوم ) نسبتًا بالا بود ، لذا صفات تعداد طبق در بوته و تعداد دانه در طبق رامی توان به عنوان معیار انتخاب برای بهبود عملکرد دانه استفاده کرد.