سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نوزدهمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بتول صفائی – سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران
مرتضی خلجی اسدی – سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران
حبیب تقی زاده – سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران
افسانه جیلاوی – سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران

چکیده:

یکی از ارکان اصلی برای توسعه تحقیقات کاربردی انرژی خورشیدی در هر منطقه ، مطالعه و برآورد پتانسیل انرژی تابشی خورشیدی درآن منطقه است . در این کار تحقیقی از میان ۲۱ ایستگاه تشعشع سنجی کشور فقط ۹ ایستگاه سینوپتیک که داده های تشعشع سنجی آن در دوره های آماری پنج الی یازده ساله بدست آمده است، قابل استفاده بودند . که بعد از پالایش این داده ها که دارای
خلاءهای آماری و بعضاً اطلاعات ناصحیح بوده اند، از آنها برای انتخاب مدل مناسب استفاده شده است . پس از مطالعه و بررسی مدلهای موجود برای تخمین میانگین ماهیانه تابش کلی روزانه در سطح افق، سه مدل ریاضی آنگستروم – پریسکات، روش حداکثر احتمال و مدل هیبرید بکار گرفته شدند . با استفاده از روابط آماری هر یک از مدلها و برنامه کامپیوتری مناسب و بکارگیری داده های تشعشع سنجی پردازش شدة ۹ ایستگاه یاد شدة فوق و حل معادلات همبستگی مربوطه ، ضرائب معادلة مربوط به هریک از سه مدل فوق برای ایران بدست آمد . این مدلهای ریاضی از نظر آزمون های آماری برای ایران بررسی شدند و از این میان ، مدل هیبرید که بهترین برازش را با داده های فوق دارا بود انتخاب گردید . حاصل این کار تحقیقی عبارت است از ۱۲ نقشه مربوطه به میانگین روزانه تابش کل خورشیدی در هر ماه، ۴ نقشه مربوط به مجموع انرژی تابشی کل رسیده به واحد سطح افقی برای هر فصل، ۱ نقشه مربوط به مجموع انرژی تابشی دریافتی در سطح افقی در طول سال می باشد .