رعایت اعتدال در ایجاز و پرهیز از اختصار بیش از حدتوجه به این نکته که خواننده تا حدودی به موضوع آشناست، ولی گزارش را نخوانده است.

قابل فهم بودن و کامل بودن خلاصه.

خودداری از کاربرد اشکال، جداول یا بخش هایی از مقاله یا گزارشی در چکیده.

گنجاندن موضوع و اهداف پژوهش در یک یا دو جملهٔ اول.

قرار دادن مواردی از جمله؛ حقایق به تازگی یافت شده، نتایج آزمایش و بحث های مطرح شده در آزمایشی در بدنهٔ چکیده.

داده های علادی جدید که در گزارش مطرح شده اند.

روش های مورد استفاده برای به دست آوردن نتایج آزمایش،

عدم ارجع به منابع

مقدمه

مقدمه جزئیات بیشتری را نسبت به چکیده در بر می گیرد و بیان کنندهٔ موارد زیر است: مشخصات ازمایش انجام شده، موضوع آزمایش انجام شده را در یک یا دو جمله به طور واضح بیان کنید. مثال: ” هدف از این آزمایش نوشتن یک برنامه به زبان ماشین برای جمع دو عدد بسیار بزرگ است.

اهداف آزمایش

بیان اهداف، به دلیل تحلیل آنها در قسمت نتایج، برای بررسی موفقیت آمیز بودن آزمایش، از اهمیت زیادی برخوردار است. دورنما و شرح کلی برای فهمیدن آزمایشی، معمولا شامل پیش بینی های تئوری در مورد نتایج ازمایشی است. اهمیت مستند سازی روش انجام کار: امکان تکرار آزمایش و به دست آوردن نتایج توسط دیگران و امکان تکرار آزمایش در آینده به وسیلهٔ خود آزمایش کننده در صورت نیاز.

روش کار

باید به مخاطبان اطلاعات کافی داده شود، به گونه ای که آنها بتوانند نتایج آزمایش را تکرار کنند؛ بنابراین از قبیل توجیه تئوری برای هر مرحله. قلب یک گزارش آزمایشی، ارائهٔ نتایج و بحث در مورد آن نتایج است. در برخی قالبها “نتایج ” و “بحث ” در دو قسمت جداگانه نوشته می شوند. برای تصمیم در مورد جدا کردن یا ترکیب نتایج و بحث باید به موارد زیر توجه کرد: آزمایش انجام شده و هدف از ارائهٔ گزارش آن، مواردی که استاد آزمایشگاه انتظار دارد و استفاده از قضاوت شخصی خودتان. به عنوان مثال زمانی که برای فهمیدن نتیجهٔ دوم، نیاز به بحث در مورد نتیجهٔ اول است، این دو قسمت را ترکیب کنید؛ اما زمانی که مناسب تر است پس از اعلام همهٔ نتایج، در مورد آنها به طور کلی بحث کنید، این قسمتها را از هم جدا کنید. موارد مهم در بحث در مورد نتایج: مقایسه نتایج مورد انتظار و نتایج به دست آمده، تحلیل نتایج به دست آمده، و بیان استنباطهای حاصل از آنها، اشاره به خطاهای موجود در آزمایشی، قسمتهایی که در آنها خطا وجود دارد، تأثیر این خطاها در اعتبار نتایج آزمایش، توضیح نتایج بر اساس مفاهیم تئوری و مقایسه نتایج با کارهای مشابه.در گزارش های آزمایش های طولانی اغلب بخشی به نام “نتیجه گیری “ظاهر میشودقسمت”نتیج و بحث” تنها در مورد نتیجه های حاصل شده به طور جداگانه بحث میکند؛ بخش “نتیجه گیری ” با نگاهی فراگیر به کل آزمایش انجام گرفته در مورد نتایج حاصله بحث می کند. عموماً اهدافی که در مقدمه ذکر شد بررسی می شوند تا مشخص شود که ایا ازمایش موفقیت امیز بوده است یا خیر. در صورت عدم دریافت اهداف مورد انتظار، بایستی در مورد این که چرا نتایج به صورتی که پیشبینی می شده به دست نیامد، تحلیل هایی ارائه داد. دقت کنید که در گزارش های کوتاه، یا در گزارشهایی که قسمت “بحث” در آنها جدا از قسمت “نتایج ” است، اغلب قسمتی به نام “نتیجه گیری” نخواهید داشت.در اغلب گزارشهای آزمایش، بخش ” ضمایم” وجود دارد. یک نمونه از ضمایم که در گزارش های آزمایش استفاده میشود، اطلاعاتی را فراهم می کند که برای نشان دادن در داخلی متن، بیش از حد جزئی هستند. نمونهٔ دیگری از ضمایم که اغلب در گزارش های آزمایش استفاده میشود، اطلاعات حاشیه ای را ارائه می کند که به طور مستقیم با اهداف آزمایش در ارتباط نیستند. چنانچه بخش ضمایم به صورت صوری (formal) باشد، باید دارای قسمتهای اغازین، میانی و پایانی باشد. به دلیل محدودیت زمانی، ممکن است استاد آزمایشگاه اجازه دهد که از ضمایم غیررسمی (informal)، با اطلاعات محاسباتی و الحاقی استفاده گردد.