سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

رضا خدیوی – متخصص پزشکی اجتماعی- استادیار دانشکده پزشکی شهرکرد
ژاله فیاضی – پزشک عمومی

چکیده:

آلودگی به ویروسهای HIV و هپاتیت های B و C در حال گسترش روز افزون هستند. این در حالی است که در احل حاضر بهترین راه پیشگیری از گسترش و کنترل آنها آموزش و اصلاح رفتار گروههای در معرض خطر می باشند. با عنایت به چگونگی شغل آرایشگری و خطر انتقال بیماریهای ویروسی همچون ایدز برآن شدیم تا آگاهی و نگرش و عملکرد این گروه را در مورد این بیماریها بسنجیم. روش و مواد: این مطالعه بصورت مقطعی، توصیفی در سال ۸۲ انجام گرفت. گروه تحت مطالعه ۱۰۰ نفر از آرایشگران شاغل در سطح شهر شهرکرد بودند. مطالعه با تکمیل یک پرسشنامه سه قسمتی انجام شد. قسمت اول شامل ۱۷ سئوال در مورد آگای آنان در رابطه با بیماری (راههای انتقال، علائم، عوارض و …) قسمت دوم شامل ۱۹ سئوال در مورد نگرش آنها و قسمت سوم به صورت چک لیستی با ۱۳ سئوال در رابطه با نحوه عملکرد آنها بود. در نهایت همه اطلاعات جمع آوری و کدگذاری و تحت نرم افزار SPSS وارد رایانه شد و با آزمونهای آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: در این مطالعه، آگاهی آرایشگاران در مورد بیماری ایدز بیشتز از هپاتی های سرمی بود، به نحوی که میانگین پاسخهای صحیح آنها به سئوالات مربوط به ارههای انتقال ، علائم، عوارض، درمان، راه پیشگیری و زمان ظهور بیماری در مرد ۷۸/۹۷% HIV و هپاتیت B 36/79% بود. میانگین نمره نگرش آنها در این رابطه ۶۷/۵۷ و نحوه عملکرد شان ۵۵/۴۶% بود. بنحوی که ۴۴% آنها نکات بهداشتی و ایمنی را برای همه مشتریان رعایت می کردند. ۲۹% تاتو انجام می دادند. ۵۲% هنگام کار تنها دستگش نخی می پوشیدند. بحث: علیرغم سطح قابل قبول آگاهی زنان آرایشگر در مورد راههای انتقال بیماریهای ویروسی متاسفانه نحوه عملکرد آنها در سطحی پائین قرار داشت و این مسئله گویای نیاز به یک برنامه نظارت مستمر بر فعالیتهای آرایشگران و اعمال ضوابط قانونی در برخورد با متخلفین می باشد.