مقاله بررسي آثار ال – اسيد اسکوربيک و انسولين در پيشگيري از آپوپتوز ناحيه هيپوکامپ موش هاي صحرايي ديابتي شده توسط استرپتوزوسين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در (علوم تشريح ايران) Anatomical sciences journal از صفحه ۱۳۳ تا ۱۴۳ منتشر شده است.
نام: بررسي آثار ال – اسيد اسکوربيک و انسولين در پيشگيري از آپوپتوز ناحيه هيپوکامپ موش هاي صحرايي ديابتي شده توسط استرپتوزوسين
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آپوپتوز
مقاله اسيد اسکوربيک
مقاله انسولين
مقاله ديابت
مقاله هيپوکامپ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري اناركولي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: سنكيان مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: وارسته عبدالرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حقير حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بررسي آثار انسولين و اسيد اسکوربيک برميزان فعاليت کاسپاز- ۳ و بروز نماي نردباني در DNA کروموزومي هيپوکامپ موش هاي صحرايي ديابتي شده توسط استرپتوزوسين.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تعداد ۳۰ سر موش صحرايي نر نژاد Wistar (پنچ گروه ۶ تايي يعني براي هر روش در هر گروه سه سر موش صحرايي) شامل گروه کنترل (C) و چهار گروه ديابتي [(کنترل (D)، تحت تيمار با انسولين (I)، تحت تيمار با اسيد اسکوربيک (AA) و تحت تيمار با انسولين و اسيد اسکوربيک به صورت ترکيبي[(I+AA)  استفاده شد. ديابت توسط تزريق استرپتوزوسين(IP, 60mg/kg)  القا شد. شش هفته پس از القاي ديابت، گروه I، انسولين با دوز ۴-۶U/kg/day به صورت تزريق زير جلدي، گروه AA، اسيد اسکوربيک با دوز (IP, 200mg/kg/day) به صورت داخل صفاقي و گروه I+AA نيز ترکيبي از دو مورد فوق را با همان دوز دريافت کرد. گروه D و گروه C، نرمال سالين دريافت کرد. دو هفته بعد از درجهتيمار، موش هاي صحرايي کشته شده، هيپوکامپ آن ها خارج و در دماي ۷۰ سانتي گراد ذخيره شد. سپس DNA براي استفاده در روش ارزيابي نماي نردباني DNA (DNA Laddering Assay) استخراج و همچنين فلورومتري براي بررسي ميزان فعاليت کاسپاز- ۳ انجام شد.
يافته ها: اين مطالعه نشان داد که ميزان فعاليت کاسپاز-۳ در ناحيه هيپوکامپ موش هاي صحرايي گروه D نسبت به موش هاي صحرايي گروه C افزايش مي يابد (۶٫۷ برابر)، در حالي که تيمار با انسولين و اسيد اسکوربيک سبب کاهش فعاليت کاسپاز- ۳ در موش هاي صحرايي گروه I،AA  و I+AA به ترتيب به ميزان ۲٫۶، ۴٫۲ و ۵٫۱ برابر شد. به علاوه استفاده از انسولين و اسيد اسکوربيک سبب مهار بروز پديده نماي نردباني (DNA Laddering) در DNA کروموزومي سلول هاي ناحيه هيپوکامپ موش هاي صحرايي گروه I،AA  و I+AA شد.
نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق نشان داد که تيمار با انسولين و اسيد اسکوربيک احتمالا مي تواند آپوپتوز ناحيه هيپوکامپ موش هاي صحرايي ديابتي شده توسط استرپتوزوسين را از طريق کاهش فعاليت کاسپاز-۳ و جلوگيري از بروز پديده نماي نردباني (DNA Laddering) در DNA کروموزومي، مهار کند.