مقاله بررسي آزمايشگاهي استحكام خستگي و نحوه شكست در دندان هاي پرمولر درمان ريشه شده به روش ترميم غيرمستقيم كامپوزيتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي از صفحه ۱۲ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: بررسي آزمايشگاهي استحكام خستگي و نحوه شكست در دندان هاي پرمولر درمان ريشه شده به روش ترميم غيرمستقيم كامپوزيتي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Cuspal coverage
مقاله Indirect resin composite
مقاله Fatigue
مقاله Failure mode

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امينيان رويا
جناب آقای / سرکار خانم: تراب زاده حسن
جناب آقای / سرکار خانم: صفاري عاطفه
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري نسرين
جناب آقای / سرکار خانم: اكبرزاده باغبان عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: عليرغم تقاضاي روز افزون جهت استفاده از كامپوزيت ها، هنوز شواهد علمي متناقضي در خصوص كارايي طولاني مدت آنها در نواحي خلفي وجود دارد. بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين استحكام خستگي و نحوه شكست در دندان هاي پره مولردرمان ريشه شده به روش ترميم غير مستقيم كامپوزيتي انجام شد.
مواد و روش ها: :در اين مطالعه تجربي، ۸۴ دندان پره مولر انساني سالم انتخاب و بصورت تصادفي در ۷ گروه ۱۲ تايي قرار گرفتند. گروه اول دندان هاي سالم ، گروه دوم دندان هايدرمان ريشه شده داراي ترميم غيرمستقيم با كامپوزيت Z-250، گروه سوم و چهارم نيز همانند گروه دوم تهيه شده بودند با اين تفاوت كه به آنها به ترتيب يك ميليون و دو ميليون سيكل نيرو وارد شد. گروه پنجم داراي ترميم غير مستقيم با كامپوزيت Tetric ceram بود. گروه ششم و هفتم نيز همانند گروه پنج تهيه شدند با اين تفاوت كه به آنها به ترتيب يك ميليون و دو ميليون سيكل نيرو وارد شد. سپس نمونه ها توسط universal testing machine تحت نيروي فشاري شكسته شدند. آناليزهاي آماري با استفاده از آزمون هايKruskal-Wallis ،Two way ANOVA و Chi-Square انجام پذيرفت.
يافته ها: تمام نمونه هاي مورد آزمايش، نيروي fatigue را در دستگاه مقلد جويدن تحمل كردند و هيچ شكستگي مشاهده نشد. ميانگين مقاومت به شكست در نمونه هاي گروه ۱ تا ۷ به ترتيب ۹۲/۱۲۷۶، ۰۵/۱۲۶۹، ۸/۱۲۱۷، ۱۳/۱۱۸۸، ۹۷/۱۲۲۸، ۸۶/۱۱۲۷ و ۵۸/۱۱۰۵ بود، اما اختلاف معني دار آماري بين ۷ گروه آزمون از نظر مقاومت به شكست و نحوه شكست ديده نشد. مقايسه مقاومت به شكست در دو نوع كامپوزيت در زمان هاي صفر، ۴ و ۸ سال اثر معني داري براي متغيرهاي نوع كامپوزيت (P=0.203) و سيكل نيرو(P=0.298)  نشان نداد.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان مي دهد كه دندان هاي پرمولر ترميم شده با انله هاي كامپوزيتي غيرمستقيم مي توانند تا ۸ سال پس از ترميم مقاومت به شكستي معادل دندان دست نخوره دارا باشند. از سوي ديگر، طي دوره هاي ۴ و ۸ ساله سيكل جويدن، فقدان اختلاف آماري نشان مي دهد كه نوع ماده ترميمي استفاده شده در اين بررسي
(Tetric Ceram, Z-250) اثري در مقاومت به شكست دندان ندارد. بيشتر شكست هاي مشاهده شده در انله هاي كامپوزيتي غيرمستقيم در زير CEJ و از نوع غيرقابل ترميم مي باشد.