مقاله بررسي آزمون آماري فرضيات راه کارهاي افزايش آموزش کمي و کيفي در روستاها و مناطق محروم با استفاده از نرم افزار SPSS مطالعه موردي: روستاهاي استان سمنان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در آمايش محيط از صفحه ۱۵۷ تا ۱۸۲ منتشر شده است.
نام: بررسي آزمون آماري فرضيات راه کارهاي افزايش آموزش کمي و کيفي در روستاها و مناطق محروم با استفاده از نرم افزار SPSS مطالعه موردي: روستاهاي استان سمنان
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کيفيت و کميت آموزش
مقاله روستا
مقاله ضريب آلفا
مقاله مناطق محروم
مقاله SPSS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كاميابي سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: زياري رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين تحقيق به بررسي آماري فرضيات راهکارهاي افزايش آموزش کمي و کيفي در روستاها و مناطق محروم با استفاده از نرم افزار spss که قسمتي از پژوهشي با همين نام است مي پردازيم،.آموزش روستايي به عنوان هدف توسعه و يا راهبرد دست يابي به آن در بسياري از كشورها جهان به ويژه كشورهاي در حال توسعه كه بخش زيادي از جمعيت آنها در روستاها زندگي مي كنند مورد تاكيد است، کشور ما نيز از اين قاعده مستثني نيست، مطالعه موردي اين تحقيق روستاه هاي استان سمنان است در اين پژوهش براي تجزيه و تحليل اطلاعات از روش آمار توصيفي و استنباطي استفاده گرديده است. ابتدا در روش آمارتوصيفي براي هر يك از پرسش نامه جدولي حاوي فراواني و درصد نظرات پاسخ گويان تنظيم گرديده، سپس آمارهاي توصيفي مانند ميانگين، ميانه، نما (مد) و انحراف معيار هر سوال محاسبه گرديده است. سپس نمودار ستوني مربوط به درصد فراواني گزينه هاي هر سوال محاسبه گرديده است.براي رد يا اثبات هر فرضيه پژوهش از روش آمار استنباطي به روش آزمون فرضيه، آزمون t-test استفاده گرديده است. نظر به اين كه يكي ازعوامل مهم انتخاب روش تحقيق شرايط مكاني و محيطي تحقيق مي باشد، لذا ا روش هاي مختلفي براي تحقيق وجود داردكه با عنايت به موضوع انتخابي، اين تحقيق به طور كلي تحقيقي “توصيفي – كاربردي” است كه موضوع آن بررسي روابط موجود بين متغيرها (توصيفي) و ارايه پيش نهادهاي كاربردپذير در عرصه عملي (كاربردي) است. سطح تحقيق كاربردي است و نوع تحقيق ميداني و بررسي پس از وقوع يا علي است. در روش كاربردي به بررسي عيني و واقعي”بررسي راه کارهاي افزايش آموزش کمي و کيفي در روستاها و مناطق محروم “پرداخته مي شود. در اين تحقيق از روش پيمايشي استفاده نموديم كه اطلاعات به طور مستقيم از افراد مطرح مي باشد. در روش ميداني داده ها از پرسش نامه عادي بي نام حاوي سوالات بسته با مقياس ترتيبي و گزينه اي در ارتباط با فرضيات پژوهش استفاده شده است. که نهايتا به نتايجي ختم گرديد که به استناد آن به ارايه راه کارهايي در زمينه پرداختيم.