مقاله بررسي اثرات ورزش ارادي بر شدت علايم قطع مرفين ناشي از نالوكسان در موش هاي سفيد آزمايشگاهي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در كومش از صفحه ۸۶ تا ۹۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرات ورزش ارادي بر شدت علايم قطع مرفين ناشي از نالوكسان در موش هاي سفيد آزمايشگاهي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مورفين
مقاله دويدن ارادي
مقاله علايم قطع
مقاله نالوکسان
مقاله موش سفيد آزمايشگاهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميلادي‌ گرجي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي پور علي
جناب آقای / سرکار خانم: فتح الهي يعقوب
جناب آقای / سرکار خانم: سمنانيان سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: محمداخوان مازيار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: اعتياد به عنوان يك اختلال مزمن، نيازمند درمان طولاني است. تا كنون، اكثر روش هاي درماني كم اثر بوده اند. هدف اين مطالعه بررسي اثر ورزش ارادي بر شدت علايم قطع مرفين در موش هاي سفيد آزمايشگاهي بود.
مواد و روش ها: موش ها به صورت انفرادي در قفس هاي مجهز به چرخ گردان (مخصوص ورزش ارادي) قرار داده شدند و در مدت ۱۰ روز فعاليت ورزشي، هم زمان تزريق زير جلدي مورفين (۱۰mg/kg) دو بار در روز با فاصله ۱۲ ساعت دريافت كردند. گروه هاي كنترل غير ورزشي مرتبط، براي اين مدت در قفس هاي فاقد چرخ گردان قرار داشتند و مرفين يا سالين دريافت مي كردند. شدت وابستگي با قطع مورفين و تجويز نالوكسان هيدروكلرايد  (2mg/kg) مطابق روش امتيازي تعديل يافته Gellert-Holtzman بررسي شد.
يافته ها: نتايج نشان داد كه ميران فعاليت ورزشي (دويدن) دو گروه در مدت ۱۰ روز با هم تفاوت نداشت. علايم ترك شامل تعداد انقباضات شكمي، تعدادwet dog shakes ، از دست دادن وزن ۲۴ ساعته و نمره كل قطع مورفين در گروه ورزشي معتاد نسبت به گروه غيرورزشي معتاد به ميزان معني داري كمتر بود (p=0.0001).
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه فعاليت فيزيكي ميزان وابستگي به مرفين را كاهش دهد و از اين رو، مي تواند به عنوان يك روش پاداش طبيعي، جايگزين ساير روش هاي درماني شود.