مقاله بررسي اثرات ژنوتيپ و سيتوكينين ها بر توليد كالوس جنين زا در نخل خرما (.Phoenix dactylifera L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در ژنتيك نوين از صفحه ۶۳ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرات ژنوتيپ و سيتوكينين ها بر توليد كالوس جنين زا در نخل خرما (.Phoenix dactylifera L)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خرما
مقاله رويان زايي رويشي
مقاله كالوس
مقاله كشت بافت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دانيايي آتوسا
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي امير
جناب آقای / سرکار خانم: فراهاني فرح
جناب آقای / سرکار خانم: دهسرا بهاره
جناب آقای / سرکار خانم: ضعيفي زاده محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بهينه سازي مراحل توليد جنين رويشي در نخل خرما (Phoenix dactylifera L.)، بافت هاي جوان و مريستمي جدا شده از پاجوش هاي ۳-۲ ساله سه ژنوتيپ شامل ارقام زاهدي، كبكاب و ديري در ۱۰ سطح هورمون شامل ۵ سطح زآتين (۵/۰، ۱، ۵/۱، ۲ و ۳ ميلي گرم در ليتر) و ۵ سطح تي ديازورون (۰٫۱، ۰٫۲، ۰٫۳، ۰٫۴، ۰٫۶ ميلي گرم در ليتر) به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب كاملا تصادفي در ۳ تكرار بر روي محيط پايه موراشيگ و اسكوگ حاوي ۱۰۰ ميلي گرم در ليتر توفوردي كلروفنوكسي استيك اسيد، ۳ گرم در ليتر زغال فعال و ۳۰ گرم درليتر ساكارز كشت شدند. نمونه ها در شرايط كنترل شده با دماي ۲۲۵ درجه سانتي گراد در تاريكي نگهداري شدند. بافت هاي كشت شده در تيمارهاي مختلف در زمان هاي متفاوت، كالوس اوليه توليد كردند و پس از انجام واكشت هايي در همان محيط ها در مدت ۸-۶ هفته كالوس جنين زا به دست آمد. ارقام زاهدي و كبكاب به ترتيب در غلظت هاي ۵/۰ و ۳ ميلي گرم درليتر زآتين و رقم ديري در ۱/۰ ميلي گرم درليتر تي ديازورون، بيشترين ميانگين كالوس جنين زا را داشتند. هم چنين ارقام كبكاب، زاهدي و ديري به ترتيب كوتاه ترين زمان كالوس زايي را نشان دادند.