مقاله بررسي اثرات کمي و کيفي L-Arginine و L-Name بر جسم زرد و فوليکول هاي در حال رشد تخمدان موش صحرايي باردار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي ايلام از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرات کمي و کيفي L-Arginine و L-Name بر جسم زرد و فوليکول هاي در حال رشد تخمدان موش صحرايي باردار
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نيتريک اکسايد
مقاله تخمدان
مقاله جسم زرد
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوري موگهي سيدمحمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: مينايي زنگي محمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: مهران نيا طوبي
جناب آقای / سرکار خانم: آذرنيا مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: شيرازي رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: با توجه به نقش مهم نيتريک اکسايد(NO)  در بسياري از فرآيندهاي بيولوژيک سلول ها و بافت هاي بدن از جمله سيستم توليد مثل، اين بررسي به منظور مطالعه تغييرات جسم زرد و فوليکول هاي در حال رشد تخمدان موش صحرايي پس از تجويزL-Arginie  به عنوان پيش ساز و L-Name به عنوان مهارکننده سنتز نيتريک اکسايد(NO)  انجام گرفته است.
مواد و روش ها: ۴۰ سر موش صحرايي ماده با وزن متوسط ۲۰۰-۲۵۰ گرم و سن متوسط ۸ هفته، پس از جفت گيري و مشاهده پلاک واژينال که به عنوان روز صفر حاملگي درنظر گرفته مي شد به ۵ گروه ۸ تايي تقسيم شدند. به غير از گروه کنترل، بقيه گروه ها به ترتيب ۲ml/kg/ip نرمال سالين، ۲۰۰mg/kg/ip مـاده L-Arginine، ۲۰mg/kg/ip مـــاده  L-Nameو مخلوط دو ماده L-Arginine و L-Name را با همان دوزهاي مشابه، در روزهاي سوم، چهارم و پنجم حاملگي دريافت کردند. در روز هيجدهم بارداري، موش ها با اتر بيهوش شده و تخمدان ها به روش لاپاراتومي خارج و در فرمالين ۱۰ درصد فيکس گرديدند. پس از پاساژ بافتي و رنگ آميزي عمومي هماتوکسيلين – ائوزين (H&E) و اختصاصي پاس (PAS)، تغييرات ايجاد شده با ميکروسکوپ نوري و گراتيکول مورد بررسي قرار گرفت.
يافته هاي پژوهش: موش هاي گروه دريافت کنندهL-Arginine  از نظر كيفي تغييرات بافتي به صورت از هم گسيختگي در مناطق وسيعي از ساختمان بافتي تخمدان و در بررسي هاي کمي از لحاظ آماري کاهش معني داري در تعداد و اندازه جسم زرد نشان دادند (P<0.05).
بحث و نتيجه گيري: از مطالعه حاضر چنين برمي آيد که NO در مرحله بارداري مي تواند به عنوان يک عامل بازدارنده رشد سلولي مطرح بوده و سبب اختلال در عملکرد تخمدان گردد.