مقاله بررسي اثربخشي تلفيق دارو درماني و شناخت درماني گروهي مبتني بر ذهن آگاهي (MBCT) بر کاهش افسردگي زنان مطلقه شهر اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۶۸۱ تا ۶۹۸ منتشر شده است.
نام: بررسي اثربخشي تلفيق دارو درماني و شناخت درماني گروهي مبتني بر ذهن آگاهي (MBCT) بر کاهش افسردگي زنان مطلقه شهر اصفهان
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله طلاق
مقاله افسردگي در زنان
مقاله نگرش ناکار آمد
مقاله مهارت مقابله با استرس
مقاله شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي
مقاله دارو درماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابي اسمرود فرامرز
جناب آقای / سرکار خانم: دلاور علي
جناب آقای / سرکار خانم: برجعلي احمد
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي تودشكچويي غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تعيين اثر بخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي توام با درمان استاندارد داروي ضد افسردگي بر شدت افسردگي، نگرش هاي ناکارآمد و مهارت هاي مقابله با استرس گروهي در زنان مطلقه طراحي گرديد.
روش ها: اين کارآزمايي باليني تصادفي، در سال ۱۳۷۸ با مشارکت ۶۰ زن مطلقه انجام گرفت؛ با اجراي مقياس هاي افسردگي بک، نگرش ناکارآمد وايزمن و مهارت مقابله با استرس اندلر و پارکر آزمودني ها از نظر سه متغير پيامد يعني شدت افسردگي، نگرش ناکارآمد و مهارت مقابله با استرس با مولفه هاي تکليف مداري، هيجان مداري و اجتناب مداري در مرحله ي پايه، يک ماه پس از مداخله، ۸ هفته بعد از اتمام دوره و پس از سه ماه پي گيري انجام شد. تحليل داده هاي خام به استفاده از SPSS11 و اجراي آزمون هاي توصيفي و استنباطي از جمله آناليز کوواريانس تکرار مقادير صورت گرفت.
يافته ها: وجود تعامل معني دار بين زمان و نوع مداخله براي کليه متغيرهاي پي آمد ديده شد. در گروه تجربي، با گذشت زمان از شدت افسردگي، نگرش ناکارآمد، شيوه هاي هيجان مداري و اجتناب مداري کاسته شد و روش تکليف مداري افزايش يافت. اين تغييرات براي دو گروه غيرتجربي آن چنان محسوس نبود. بالاترين ميزان اثر مداخله به ترتيب در کاهش شدت افسردگي (۰٫۷۱)، رفتار اجتنابي (۰٫۶۷)، نگرش ناکارآمد (۰٫۶۵)، افزايش مهارت تکليف مداري (۰٫۵۶) و کاهش هيجان مداري (۰٫۲۱) بود.
نتيجه گيري: مشاهدات حاضر مويد تاثير درمان افسردگي به روش تلفيقي داروي ضد افسردگي و شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي است. با علم به شيوع بالاي افسردگي و تبعات طلاق، پزشکان عمومي و روان پزشکان با الهام از مهارت هاي شناخت درماني مي توانند در کمک به اين بيماران موثر باشند.