مقاله بررسي اثرسيمواستاتين بر کاهش فشارخون شرياني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشكي مشهد از صفحه ۷۹ تا ۸۳ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرسيمواستاتين بر کاهش فشارخون شرياني
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استاتين
مقاله کلسترول LDL
مقاله فشارخون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روحاني اتوشه
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: غفاريان شيرازي حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در مطالعات جديد توجه فراواني به اثرات استاتين غيروابسته به مهار آنزيم ۳ هيدروکسي متيل گلوتاريلA ، شده است .هدف از اين مطالعه اثر کاهنده فشارخون اين دسته دارويي است.
روش كار: اين مطالعه اي مورد شاهدي به صورت يک سوکور است، که از آذرماه ۸۷ لغايت خرداد ماه ۸۸ در كلينيك شهيد مفتح ياسوج انجام گرفته است. يکصد بيمار بدون بيماري قلبي، بدون ديابت، کلسترول LDL بين۱۳۰-۱۹۰ و فشارخون شرياني کمتر از ۹۰/۱۴۰ به انتخاب خود و بدون اطلاع پزشک تحت درمان با دارو نما يا بيست ميلي گرم سيمواستاتين قرار گرفتند. فشارخون شرياني (سيستولي و دياستولي) آنان پس از ده دقيقه استراحت در حال خوابيده و با استفاده از فشارسنج جيوه اي به صورت ماهيانه و به مدت دو ماه متوالي اندازه گيري گرديد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماري من ويتيني و ويلكاكسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: ميانگين فشارخون شرياني در بدو مراجعه در گروه دارونما ۷۵، ۱۲۵٫۱۲۳، ۸۷ و در گروه استاتين ۸/۱۲۴ روي ۸۱/۱۲ بوده است. استاتين به طور متوسط اما قابل ملاحظه اي يک ماه پس از مراجعه فشارخون شرياني را کاهش داده است و به عدد ۵/۱۱۵ روي ۹/۷۱ رسانده است (p=0.02) و در گروه دارو نما به ۲۵/۱۲۴ روي ۲۵/۸۴ رسيد که از لحاظ آماري چندان معني دار نبوده است (p=0.08) در ماه دوم پس از مراجعه کاهش فشارخون تنها در ميزان فشار سيتولي در گروه استاتين ديده شد و فشارخون دياستولي يک ميليمتر افزايش يافت و به ۷/۱۱۳ روي ۹/۷۲ رسيد (p=0.5). در گروه دارونما ميزان فشارخون به ۳۲/۱۲۸ روي ۶/۸۹ رسيد که کاملا افزايش يافته است.
نتيجه گيري: کاهش فشارخون پس از شروع استاتين در بيماران داراي فشارخون طبيعي و بيماراني که در مرحله پيش فشارخون بوده اند، چشم گير است. اين اثر مي تواند نقش مهمي در کاهش خطر سکته قلبي و مغزي و موارد مرگ و مير بيماران مصرف کننده استاتين داشته باشد.