مقاله بررسي اثر آسپرين، دگزامتازون و ترکيب آنها در بقا فلپ پوستي راندوم در موش مرکز آموزشي پژوهشي حضرت فاطمه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۱۰ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر آسپرين، دگزامتازون و ترکيب آنها در بقا فلپ پوستي راندوم در موش مرکز آموزشي پژوهشي حضرت فاطمه
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فلوپ پوستي راندوم
مقاله ايسکمي
مقاله نکروز فلپ
مقاله آسپرين
مقاله دگزامتازون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سيدفروتن سيدكمال
جناب آقای / سرکار خانم: نيكومرام بابك
جناب آقای / سرکار خانم: فاطمي محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: مولوي نجومي مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري حسين
جناب آقای / سرکار خانم: پدرام ميرسپهر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ايسکمي و نکروز فلپ يکي از مشکلات جراحي ترميمي مي باشد. داروهاي زيادي جهت جلوگيري و يا معکوس کردن اين روند بروي فلپ پوستي راندوم آزمايش شده اند. هدف اين پژوهش تعيين اثر آسپرين، دگزامتازون و ترکيب آنها در بقا فلپ پوستي خلفي راندوم در موش مي باشد.
مواد و روش ها: ۴۰ موش مذکر Sprague – Dawley به صورت تصادفي به چهار گروه مساوي تقسيم شدند. گروه کنترل، گروه آسپرين، گروه دگزامتازون، گروه آسپرين + دگزامتازون. گروه اول زير بيهوشي فقط فلپ پوستي خلفي راندوم بر پايه ديستال مطابق روش تغيير يافته مک فارلين به ابعاد ۳×۱۱ سانتيمتر بلند شد و مجددا پس از گذاشتن ورقه درپ استريل زير آن سرجايش دوخته شد. گروه دوم آسپرين خوراکي۱۰۰ mg/kg  داده شد و يک ساعت بعد از عمل مذکور برايش انجام شد. گروه سوم بعد از جراحي فلپ آمپول دگزامتازون۲٫۵ mg/kg  در نيمه ديستال فلپ تزريق موضعي شد که تا ۲ روز متوالي ديگر روزانه همين مقدار تزريق شد. گروه چهارم هر دو موارد گروه دوم و سوم برايشان انجام شد. پس از هفت روز تمام موش ها بيهوش و پس از عکسبرداري ديژيتال، سطوح زنده فلپ مورد مقايسه و مطالعه آماري قرار گرفتند.
يافته ها: ميانگين سطح زنده فلپ در گروه کنترل ۴۴±۶٫۵%، در گروه آسپرين ۵۳±۷٫۵%، گروه دگزامتازون ۸٫۵±۵۸٫۷% و گروه آسپرين + دگزامتازون ۸±۶۰% بود. در مقايسه اختلاف ميانگين هاي بين گروه ها تنها گروه دگزامتازون و گروه آسپرين + دگزامتازون توانستند بهبودي بارزي در بقا فلپ نسبت به گروه کنترل ايجاد کنند، ولي اثر آسپرين بارز نبود (P<0.05).
نتيجه گيري: کاربرد دگزامتازون در بقا فلپ پوستي راندوم موش موثر بود، ولي استفاده از آسپرين تنها تاثير بارزي در بقا فلپ نداشت.