مقاله بررسي اثر آللوپاتيك عصاره آبي بقاياي گياهي چند گونه مهمAmaranthus بر جوانه زني بذر سويا رقم DPX که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در گياه و زيست بوم از صفحه ۹۳ تا ۱۰۷ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر آللوپاتيك عصاره آبي بقاياي گياهي چند گونه مهمAmaranthus بر جوانه زني بذر سويا رقم DPX
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آللوپاتي
مقاله سويا
مقاله A.albus؛ A.blitoides؛ A.hybridus؛ A.retroflexus؛ A.viridis

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: الازمني محمد
جناب آقای / سرکار خانم: قربانلي مه لقا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثر آللوپاتيكي بقاياي گياهي پنج گونه از جنسAmaranthus  بر جوانه زني بذر سويا، كه در استان گلستان از علف هاي هرز مهم اين زراعت اقتصادي مي باشند، آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح پايه كاملا تصادفي انجام شد. داده هاي آزمايش با استفاده از نرم افزارMstatc  مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و مقايسه ميانگين هر صفت، به كمك آزمون چند دامنه اي دانكن در سطح احتمال انجام شد. عصاره آبي همه گونه هاي بررسي شده جنسAmaranthus ، بر روي جوانه زني بذر سويا رقم DPX، اثر منفي داشتند. اثر آللوپاتيكي هريك از گونه هاي بررسي شده با هم اختلاف كمي داشتند.A. viridis  با %۶۲، بيش ترين و A. blitoides با %۵۲، كم ترين اثر را داشته است. گونه هايA. viridis ،A.albus  وA. hybridus  با هم، و گونه هاي A. retroflexus وA. blitoides ، با هم اختلاف معني داري نداشتند. غلظت هاي مختلف عصاره آبي گونه هاي مختلف (اثر غلظت)، بر روي جوانه زني بذر سويا رقم DPX، كاملا معني دار بود، و هر چقدر غلظت افزايش مي يافت اثر آللوپاتيكي نيز بيش تر مي شد. از بررسي اثر متقابل غلظت و نوع آللوپات، چنين نتيجه شد، كه بيش ترين اثر آللوپاتيكي را غلظت A. viridis %100، با %۸۸ كاهش، بيش ترين اثر را داشته است و از طرفي غلظت A. blitoides %25، با %۲۸ كاهش در جوانه زني، كم ترين اثر را داشته است.