مقاله بررسي اثر استفاده از سطوح مختلف كنسانتره در جيره غذايي بر ميزان سنتز پروتئين ميكروبي در شكمبه گاوميش‏ بومي استان مازندران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي باليني دام هاي بزرگ (دامپزشكي) از صفحه ۶۱ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر استفاده از سطوح مختلف كنسانتره در جيره غذايي بر ميزان سنتز پروتئين ميكروبي در شكمبه گاوميش‏ بومي استان مازندران
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گاوميش
مقاله جيره غذايي
مقاله مشتقات پوريني
مقاله سنتز پروتئين ميكروبي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وكيل فرجي ياشار
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري خورشيدي كاوه
جناب آقای / سرکار خانم: زاهدي فر مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عوامل مختلفي از جمله فراهم بودن منبع انرژي، تامين نيتروژن، pH شکمبه، نرخ عبور از شكمبه، حذف تك ياخته ها از شكمبه و مواد معدني بر ميزان سنتز پروتئين ميكروبي اثر مي گذارند. به طور طبيعي تامين انرژي، اولين عامل محدود كننده در سنتز پروتئين ميكروبي در شكمبه به شمار مي رود. هدف از اين تحقيق بررسي ميزان تاثير سطوح مختلف کنسانتره بر مقدار سنتز پروتئين ميکروبي با استفاده از روش دفع مشتقات پوريني در ادرار مي باشد. اثر ۴ جيره غذايي شامل: جيره تمام علوفه اي، جيره حاوي %۱۵، %۳۰ و %۴۵ کنسانتره در قالب طرح مربع لاتين روي ۴ راس گاوميش نر بومي مازندران با متوسط وزني ۱۴۰±۱۰ كيلوگرم انجام گرفت. ميزان مشتقات پوريني دفع شده براي جيره هاي تمام علوفه اي، حاوي ۱۵%، ۳۰% و ۴۵% كنسانتره به ترتيب ۱۴٫۵۴، ۱۸٫۱۱، ۲۱٫۵۹، ۲۴٫۵۵ (ميلي مول در روز) و ميزان نيتروژن ميكروبي توليد شده براي جيره هاي فوق به ترتيب ۳۸٫۷۶، ۶۰٫۴۴، ۸۱٫۴۸، ۹۹٫۴۳ (گرم در روز) بود. ميزان پروتئين ميكروبي سنتز شده نيز براي اين جيره ها به ترتيب ۲۴۲٫۲۸، ۳۷۷٫۷۴، ۵۰۹٫۲۳ و ۶۲۱٫۴۲ گرم در روز بود. با افزايش سطح کنسانتره در جيره غذايي، ميزان مشتقات پوريني دفع شده در ادرار و نيتروژن يا پروتئين ميکروبي سنتز شده در شکمبه به طور معني داري افزايش يافت (p<0.01).