مقاله بررسي اثر تريامسينولون موضعي بر درماتيت خطي ناشي از پدروس در خوکچه هندي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۱۰ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر تريامسينولون موضعي بر درماتيت خطي ناشي از پدروس در خوکچه هندي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله درماتيت خطي
مقاله پدروس
مقاله تريامسينولون
مقاله خوکچه هندي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيكوكار سيدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: موسي كاظمي سيدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: حاج حيدري زهره
جناب آقای / سرکار خانم: داوري بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: درماتيت ناشي از حشره پدروس به صورت يک مشکل بهداشتي در بسياري از مناطق شمالي ايران و برخي از مناطق جنوبي مطرح است. هدف از انجام مطالعه بررسي اثر تريامسينولون بر درمان درماتيت خطي ناشي از پدروس روي مدل حيواني بوده است.
روش بررسي: ۲۰ راس خوکچه هندي جنس نر با نام علمي Cavia Porcellus جهت مدل آزمايشگاهي به ۲ گروه تيمار  (N=10)و شاهد(N=10)  تقسيم شدند. حيوانات دسترسي آزاد به آب و غذا داشتند و در دماي ۲۵ درجه و رطوبت ۵۰ درصد نگهداري مي شدند. سوسکهاي پدروس از شهرستان نکا صيد شده و سپس به دانشکده بهداشت منتقل شدند. درماتيت خطي، با تماس سوسکهاي پدروس و قراردادن آنها بر روي پوست خوکچه هندي و تحريک آنها ايجاد شد. دوره درماني پماد تريامسينولون ۰٫۱ درصد به مدت ۱۴ روز به صورت موضعي و بعد از تراشيدن موي خوکچه تجويز شد. سپس در روزهاي اول، سوم، پنجم، هفتم، نهم، يازدهم و چهاردهم بعد از تجويز دارو، مراحل بهبودي در ۲ گروه شاهد و تيمار بررسي گرديد. در گروه شاهد از پلاسبو فاقد الکل استفاده شد.
يافته ها: ميانگين وزني خوکچه هاي هندي ۱۰±۷۰۰ گرم بود. در پايان روز نهم تمامي گروه تيمار درمان شدند، در حالي که در گروه شاهد فقط ۱۰ درصد بهبودي حاصل شد(P<0.05) . در طول دوره درمان و يک ماه بعد از آن نيز هيچ عارضه دارويي جدي و قابل توجهي در بين خوکچه ها مشاهده نشد.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که تريامسينولون در درمان درماتيت خطي ناشي از پدروس در مدل حيواني اثرات قابل توجهي دارد و از آن مي توان به عنوان يک داروي موثر جهت ارزشيابي روي مدل انساني در مطالعات آينده استفاده نمود.