مقاله بررسي اثر ترکيبي متيل پردنيزولون و کلماستين در جلوگيري از چسبندگي پريتوئن در موش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۹ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر ترکيبي متيل پردنيزولون و کلماستين در جلوگيري از چسبندگي پريتوئن در موش
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چسبندگي پريتوئن
مقاله متيل پردنيزولون
مقاله کلماستين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كليدري بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: نقوي راوندي مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: غفارپسند ايمان
جناب آقای / سرکار خانم: جوانمردي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: محموديه محسن
جناب آقای / سرکار خانم: خلج عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: استفاده از کورتيکواستروئيد و آنتي هيستامين درکاهش چسبندگي موثر بوده است. هدف از انجام اين تحقيق تعيين اثر ترکيبي متيل پردنيزولون وکلماستين در جلوگيري ازتشکيل چسبندگي پريتوئن در موش مي باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه ۴۰ موش مذکر در دو گروه بيست تايي به صورت تصادفي تقسيم شدند. پس از بي هوش کردن اين موش  ها جدار شکم باز شده و ۱۰ برش طولي تقريبا ۱ سانتيمتر بر روي سطح پريتوئن در سمت راست در ديواره قدامي داده شده و سپس قطعه اي از  پريتوئن نيز به ابعاد ۲×۲ سانتيمتر مربع از سطح قدامي ديواره چپ شکم برداشته شد. در گروه مورد کلماستين با دوز ۵۰µg.kg و متيل پردنيزولون با دوز ۴۰mg.kg داخل پريتوئن تزريق شد و در گروه شاهد به همين ميزان نرمال سالين تزريق شد. پس از ۲۰ روز موش  ها تحت لاپاراتومي مجدد قرار گرفتند و وجود چسبندگي، تعداد باندهاي چسبنده و درجه چسبندگي بر اساس مشاهده مستقيم، در هر گروه مشخص شد. نتايج با آزمون مان  ويتني و آزمون دقيق فيشر آناليز شد. در اين مطالعهP<0.05  معني دار تلقي شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که تعداد باندهای چشبنده و درجه آنها در گروه مورد کمتر بود. تفاوت ها در درجه و تعداد باندهای چسبنده بین دو گروه و شاهد قابل توجه بود .(P<0.0001) میانگین تعداد باندهای چسبنده داخل شکمی در گروه مورد ۰٫۶±۰٫۲۲۲ و در گروه شاهد ۳٫۸±۰٫۴۳۹ بود. یک همبستگی قابل توجهی بین تعداد و درجه چسبندگی وجود داشت. کلماستین و پردنیزولون، تعداد و درجه باندهای چسبنده را کم کرد .(P<0.0001)
نتیجه گیری: استفاده از متیل پردنیزولون با دوز ۴۰mg.kg و کلماستین با دوز ۵۰mg.kg به طور ترکیبی و به صورت تزریق داخل صفاقی باعث کاهش معنی دار در تعداد چسبندگی و شدت درجه چسبندگی می شود. می توان به منظور جلوگیری از چسبندگی پریتوئن در جراحی های شکم از ترکیب این دو دارو استفاده کرد.