مقاله بررسي اثر تزريق داخل صفاقي كلونيدين بر علايم قطع مصرف مرفين در موش هاي صحرايي نر وابسته به مرفين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز۱۳۸۷ در زيست شناسي جانوري از صفحه ۴۱ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر تزريق داخل صفاقي كلونيدين بر علايم قطع مصرف مرفين در موش هاي صحرايي نر وابسته به مرفين
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مرفين
مقاله كلونيدين
مقاله سندرم ترك اعتياد
مقاله تزريق داخل صفاقي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدپوركارگر حسين
جناب آقای / سرکار خانم: كسمتي مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: فتحي مقدم هادي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سيستم آدرنرژيك اهميت زيادي در ايجاد وابستگي و همچنين در بروز علايم ترك دارد. كلونيدين ميتواند بعضي از علايم ترك در حيوانات وابسته به مرفين را تحت تاثير قرار دهد اما در باره اين مورد كه كدام علايم بيشتر تحت اثر قرار ميگيرند، گزارشهاي متناقضي وجود دارد. در تحقيق حاضر اثر تزريق كلونيدين به عنوان آگونيست گيرنده هاي آلفا دو بر ايجاد علايم ترك مورد بررسي قرار گرفته است. حيوانات به چهارگروه تقسيم شدند: گروه كنترل و سه گروه آزمايشي كه به ترتيب ۰٫۰۲ mg/kg، ۰٫۲mg/kg و  2mg/kgكلونيدين دريافت كردند. براي ايجاد وابستگي از مرفين و براي ايجاد علايم ترك از نالوكسان استفاده شد. علايم قطع مصرف به مدت نيم ساعت مورد بررسي قرارگرفتند.
نتايج نشان داد كه در حيوانات معتاد، تزريق داخل صفاقي كلونيدين باعث كاهش معني داري در علايم لرز بدن در دوز ۰٫۰۲mg/kg با (P≤۰٫۰۲)، دردوز  0.2mg/kgبا (P≤۰٫۰۴) و در دوز ۲mg/kg با (P≤۰٫۰۰۲)، دفعات دفع در مقادير  0.02mg/kg با (P≤۰٫۰۱۵)، ۰٫۲ mg/kg با (P≤ ۰٫۰۳۹ ) و ۲mg/kg با (P≤۰٫۰۱۵)، جويدن درمقادير ۰٫۰۲mg/kg با P≤ ۰٫۰۰۰۱))، ۰٫۲mg/kg با (P≤۰٫۰۰۱) و ۲mg/kg با (P≤۰٫۰۰۱ )، تكان شديد بدن در دوز۰٫۰۲mg/kg  با (P≤ ۰٫۰۲۶) و دوز ۰٫۲mg/kg با ( P≤۰٫۰۱۱ ) و دوز ۲mg/kg با (P≤۰٫۰۳۴)، دندان قروچه در دوز ۰٫۰۲mg/kg باP≤۰٫۰۲) ) در دوز ۰٫۲mg/kg با (P≤۰٫۰۱) و دوز ۲mg/kg با (P≤۰٫۰۲) گرديد. اين دارو در دوز ۲mg/kg تعداد روي دو پا ايستادن (۰٫۰۲ ≥P) و تعداد پرش (P≤۰٫۰۰۵) را افزايش داد. كلونيدين در سه دوز نتوانست اثر معني داري بر روي تعداد انزال، تعداد لرز پاهاي جلويي و رفتار تيمار كردن، ايجاد كند. نتايج بدست آمده مشخص کرد كه كلونيدين اثر كاهنده بر تمام علايم نداشته و در دوز بالا بعضي علايم را افزايش ميدهد که احتمالا مي توان به اثر اين دارو بر گيرنده هاي آلفا يك و يا ايميدازوليني نسبت داد. احتمال ميرود اثر کاهشي کلونيدين بر علايم ترك، به علت کاهش رهايي نورآدرنالين و يا افزايش رهايي اوپيوئيدهاي درون زا و يا کاهش فعاليت الکتريکي هسته هاي مغزي باشد.