مقاله بررسي اثر درمان ترکيبي متيل فنيديت و پروپرانولول در مقايسه با متيل فنيديت و دارونما در درمان کودکان با اختلال بيش فعالي – کم توجهي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۰ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۴۵ تا ۵۷ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر درمان ترکيبي متيل فنيديت و پروپرانولول در مقايسه با متيل فنيديت و دارونما در درمان کودکان با اختلال بيش فعالي – کم توجهي
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال بيش فعالي- کم توجهي
مقاله متيل فنيديت
مقاله پروپرانولول
مقاله مقياس درجه بندي کانرز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تشكري اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: قادري حوري وش
جناب آقای / سرکار خانم: رياحي فروغ
جناب آقای / سرکار خانم: غفاري سيدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: سپندي مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اختلال بيش فعالي – کم توجهي يکي از شايع ترين اختلالات روانپزشکي کودکان است. نظر به اهميت درمان اين اختلال، مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر درمان ترکيبي پروپرانولول و متيل فنيديت در درمان اين اختلال و کاهش عوارض متيل فنيديت انجام شد.
روش بررسي: اين يک مطالعه کارآزمايي باليني دو سو کور است که ترکيب متيل فنيديت و پروپرانولول را باترکيب متيل فنيديت و دارونما مقايسه مي کند. سي کودک مبتلابه اختلال بيش فعالي- کم توجهي با استفاده از مقياس درجه بندي کانر (آزمون والدين) و مصاحبه باليني بر اساس متن بازنگري شده چهارمين راهنماي تشخيصي آماري بيماري هاي رواني و فهرست عوارض داروهاي محرک و پروپرانولول به مدت چهار هفته مورد ارزيابي قرار گرفتند.
يافته ها: پاسخ به درمان در گروه مورد به طور معني داري بيشتر از گروه شاهد بود. اين درمان ترکيبي روي علايم بيش فعالي و تکانشگري بيشتراز بي توجهي تاثير داشت. بي اشتهايي شايع ترين عارضه بود. در گروه مورد، درد شکم، سردرد، بي خوابي و تهوع شيوع کمتري داشت و متوسط افزايش فشار خون سيستولي و ضربان قلب کمتر بود.
نتيجه گيري: احتمالا ترکيب پروپرانولول و متيل فنيديت نسبت به متيل فنيديت به تنهايي در درمان اختلال بيش فعالي-کم توجهي موثرتر است و برخي عوارض متيل فنيديت را نيز کاهش مي دهد.