مقاله بررسي اثر دريافت آلبالو در مقايسه با آلوپورينول بر سطح اسيداوريک سرم، بيومارکرهاي استرس اکسيداتيو و فعاليت کبدي آنزيم گزانتين اکسيداز/گزانتين دهيدروژناز در موش هاي صحرايي هايپراوريسميک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۲۱ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر دريافت آلبالو در مقايسه با آلوپورينول بر سطح اسيداوريک سرم، بيومارکرهاي استرس اکسيداتيو و فعاليت کبدي آنزيم گزانتين اکسيداز/گزانتين دهيدروژناز در موش هاي صحرايي هايپراوريسميک
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پلي فنل ها
مقاله هايپراوريسمي
مقاله گزانتين اکسيداز
مقاله استرس اکسيداتيو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدشاهي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: كشاورز سيدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کنترل توليد اسيداوريک مهم ترين عامل پيشگيري کننده و درمان کننده هايپراوريسمي است. هدف از اين مطالعه، بررسي اثر تجويز خوراکي آلبالو در مقايسه با آلوپورينول بر سطح اسيداوريک سرم، بيومارکرهاي استرس اکسيداتيو (ظرفيت توتال آنتي اکسيداني و ميزان پراکسيداسيون ليپيدي) و فعاليت کبدي آنزيم گزانتين اکسيداز/دهيدروژناز در موش صحرايي نرمال و هايپراوريسميک بود.
روش بررسي: ۳۶ سر موش صحرايي نر از گونه ويستار با وزن تقريبي ۲۰۰-۱۸۰ گرم، به شش گروه تقسيم شدند: ۱) نرمال، ۲) نرمال+ آلبالو (۵ گرم بر کيلوگرم)، ۳) نرمال+ آلوپورينول (۵ ميلي گرم بر کيلوگرم)، ۴) هايپراوريسميک، ۵) هايپراوريسميک+ آلبالو (۵ گرم بر کيلوگرم)، ۶) هايپراوريسميک+ آلوپورينول (۵ ميلي گرم بر کيلوگرم). ترکيبات مورد آزمايش، روزانه يک بار و به مدت ۱۴ روز به حيوانات گروه ها گاواژ گرديد. براي ايجاد مدل حيواني هايپراوريسميک، از تجويز داخل صفاقي پتاسيم اکسونات (۲۵۰ ميلي گرم بر کيلوگرم) استفاده شد.
يافته ها: سطح سرمي اسيداوريک در گروه هايپراوريسميک دريافت کننده آلبالو در پايان مداخله به طور معني داري در يک الگوي وابسته به زمان کاهش يافت (P<0.05). فعاليت آنزيم هاي گزانتين اکسيداز/گزانتين دهيدروژناز بعد از انجام مداخله به طور معني داري در هر دو گروه نرمال و هايپراوريسميک دريافت کننده آلبالو مهار شد (P<0.05). دريافت آلبالو هم چنين موجب بهبود قابل ملاحظه بيومارکرهاي استرس اکسيداتيو در حيوانات مورد مطالعه گرديد. با وجود آن که اثرات هايپواوريسميک آلوپورينول در مقايسه با آلبالو بيشتر بود، ولي آلوپورينول نتوانست بيومارکرهاي استرس اکسيداتيو را به طور معني داري تغيير دهد.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه، مي توان از اين ماده غذايي غني از پلي فنل به عنوان مکمل درماني همراه با داروي آلوپورينول براي کاهش عوارض جانبي آلوپورينول در درمان هايپراوريسمي و بيماري هاي ناشي از استرس اکسيداتيو استفاده نمود.