مقاله بررسي اثر ديازينون بر آنزيم هاي آنتي اكسيدان و پراكسيداسيون ليپيدهاي مغز موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۵ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر ديازينون بر آنزيم هاي آنتي اكسيدان و پراكسيداسيون ليپيدهاي مغز موش صحرايي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديازينون
مقاله سيستم آنتي اکسيدانت
مقاله موش صحرايي
مقاله بافت مغز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري مهوش
جناب آقای / سرکار خانم: عسگري عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي مقدم مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: سليميان محمد
جناب آقای / سرکار خانم: عباس نژاد مريم
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي غلامعلي منصوره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ارگانوفسفره ها سبب افزايش توليد راديكالهاي آزاد و تخريب سيستم آنتي اكسيدانت بدن مي گردند. ديازينون يكي از گسترده ترين ارگانوفسفره هايي است كه امروزه در كشاورزي بكار مي رود. هدف از اين مطالعه ارزيابي اثر ديازينون روي سيستم اكسيدان – آنتي اكسيدان مغز موش صحرايي است.
روش كار: در مطالعه تجربي حاضر موش هاي صحرايي نر نژاد ويستار به صورت تصادفي در ۴ گروه قرار گرفتند: گروه كنترل (روغن ذرت بعنوان حلال ديازينون) و سه گروه آزمايش كه ديازينون را در دوزهاي ۳۰mg/kg،۵۰  و ۱۰۰ بصورت داخل صفاقي دريافت كردند. ۲۴ ساعت پس از تزريق، حيوانات با اتر بيهوش و بافت مغز جدا گرديد. بعد از هموژنه كردن بافت مغز، فعاليت آنزيم هاي سوپراكسيدديسموتاز (SOD)، كاتالاز (CAT)، گلوتاتيون S- ترانسفراز  (GST)و لاكتات دهيدروژناز (LDH) و ميزان گلوتاتيون (GSH) و مالون دي آلدئيد (MDA) توسط روش هاي بيوشيميايي اندازه گيري شد. معني دار بودن نتايج توسط آناليز واريانس  (ANOVA)به همراه تست توكي تعيين شد.
يافته ها: به دنبال تجويز ديازينون، فعاليت آنزيم هاي SOD،GST  و LDH در دوزهاي بيشتر از  50mg/kgدر مقايسه با كنترل بطور معني داري افزايش يافت، در حاليكه ميزان فعاليت آنزيمCAT  تغيير معني داري را نشان نداد. همچنين كاهش ميزان گلوتاتيون مغز در دوزهاي بيشتر از ۵۰mg/kg ديازينون مشاهده شد. ميزان MDA فقط در دوز ۱۰۰mg/kg در مقايسه با گروه كنترل افزايش معني داري را نشان داد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه پيشنهاد مي كند كه ديازينون احتمالا باعث توليد راديكال هاي آزاد شده و افزايش فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدانت ناشي از افزايش ظرفيت سم زدايي بافت مغز مي باشد. كاهش GSH نشاندهنده نارسايي سيستم دفاعي آنتي اكسيدانت براي مقابله با راديكال هاي آزاد است و افزايش MDA با پراكسيداسيون غشاي مغز همراه است كه در نهايت ممكن است منجر به آسيب اكسيداتيو بافت مغز گردد.