مقاله بررسي اثر سايتوتوکسيک بايومتريال ژلاتين ماتريکس داخل غضروفي استخوان انسان روي سلول هاي تک هسته اي خون محيطي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۹ در دانشور از صفحه ۵۷ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر سايتوتوکسيک بايومتريال ژلاتين ماتريکس داخل غضروفي استخوان انسان روي سلول هاي تک هسته اي خون محيطي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله HECBMG
مقاله سلول هاي تک هسته اي خون محيطي انسان
مقاله سايتوتوکسيسيته

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاهون حسين
جناب آقای / سرکار خانم: غضنفري طوبي
جناب آقای / سرکار خانم: ولايي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: ترك صفايي مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: بافت استخواني يکي از عمده ترين بافت هاي موجود در بدن انسان است که همواره مورد پيوند (ترانسپلنتيش) قرار مي گيرد. كاربرد گرافت ها به صورت اتوژن و آلوژن با مشكلات خاصي از قبيل، پس زدن، محدوديت دهنده استخوان، افزايش زمان جراحي، عفونت ها و در نهايت مرگ و مير احتمالي مواجه مي شود و علاوه بر اين، تحمل جراحي دوباره براي افرادي كه از آنها اوگرافت تهيه مي شود، مشكل است. اصولا بايومتريال ها با استفاده از خاصيت استئواينداکتيو يا استئوکانداکتيو به صورت کمي يا کيفي در موضع نقص استخوان عمل مي کنند، اما HECBMG به طور اختصاصي به صورت کيفي عمل مي كند و با حجم بسيار کم از اين ماده مي توان به نتيجه دلخواه دست يافت. براي حل اين مشكلات فوق، موادي از قبيل تركيبات مختلف (كلسيم- فسفات) معرفي شده اند كه اين مواد به دليل شباهت هاي نزديك فيزيكي و شيميايي با مواد معدني طبيعي استخوان و تحريك كمتر بافت هاي ميزبان، واكنش هاي آماسي كمتري ايجاد مي كنند. اين بايومتريال (HECBMG) از انسان گرفته شده و سرشار از BMPs است و خاصيت استئواينداكتيو (OSTEOINDUCTIVE) بيشتري نسبت به بايومتريال هاي ديگر با پايه پروتئيني دارد و بدن ميزبان نسبت به اين ماده هيچ گونه واکنش سويي ندارد. با تكيه بر اهميت و روند ترميم نقايص استخواني و اهميت پاسخ سلولي و منشا سلول هاي استخوان ساز و همين طور تحريك سلول هاي مزانشيمال انديفرانسيه، تصميم به بررسي اثر سايتوتكسيك اين بابومتريال گرفتيم.
مواد و روش كار: تحقيق با روش تجربي انجام گرفت. پس از تهيه HECBMG و استريل کردن آن و گرفتن کشت ميکروبي در محيط BLOOD AGAR و اطمينان حاصل کردن از عاري بودن HECBMG از هر نوع عامل بيماري زا (ميکروب، قارچ، باکتري، مخمر و …)، آن را به وزن هاي ۱۰ و۲۰ و۵۰ ميلي گرم بر ۱۰۰ هزار سلول تک هسته اي خون محيطي در چاهکهاي ۲۴ خانه کشت داده، در زمان هاي ۲۴ و ۴۸ و ۷۲ ساعت اثر داديم. براي اندازه گيري سميت سلولي روش MTT را به كار برديم و در پايان با استفاده از دستگاه ELISA LEADER ميزان جذب نوري تعيين شد که ميزان جذب نوري به ميزان جذب ماده MTT از طريق سلول ها بستگي دارد که نمايانگر فعاليت حياتي سلول ها است.جذب نوري هر سه غلظت، سه بار اندازه گيري شده و ميانگين آن ثبت شد، علاوه بر ميانگين؛ انحراف معيار و تست تي هم به عمل آمد. هيچ کدام از دوزهاي مورد استفاده توکسيک نبودند.
نتايج: نتايج نشان داد هيچ کدام از دوزهاي مورد استفاده توکسيک نبوده، بلکه باعث افزايش تعداد سلول هاي تک هسته اي خون محيطي انسان نيز شده اند.
نتيجه گيري: با هر بار افزايش وزن مادهHECBMG  و گذشت زمان، افزايش تعداد سلول هاي تک هسته اي خون محيطي مشاهده شد که از لحاظ آماري اختلاف معني داري با گروه کنترل داشت. بنابراين در مجموع مي توان اين گونه نتيجه گرفت که بايومتريالHECBMG  ماده اي سازگار با سلول هاي تک هسته اي خون محيطي انسان است.