مقاله بررسي اثر سطوح مختلف كودهاي سولفات روي و سولفات منگنز بر خصوصيات كمي و كيفي سه رقم گندم آبي در شهرستان خرم آباد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فيزيولوژي گياهان زراعي از صفحه ۷۱ تا ۸۳ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر سطوح مختلف كودهاي سولفات روي و سولفات منگنز بر خصوصيات كمي و كيفي سه رقم گندم آبي در شهرستان خرم آباد
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله تيمار
مقاله سولفات روي
مقاله سولفات منگنز
مقاله عملكرد دانه
مقاله درصد پروتئين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي چگني روح الدين
جناب آقای / سرکار خانم: خورگامي علي
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: بور قباد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق به منظور بررسي سطوح مختلف كودهاي ريز مغذي سولفات روي و سولفات منگنز به صورت تركيبي بر سه رقم گندم آبي در سال زراعي ۸۸ – ۱۳۸۷ در منطقه آبستان از توابع بخش زاغه شهرستان خرم آباد انجام گرفت. آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي درسه تكرار اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايش شامل سه سطح تيمار كودي تيمار شاهد عدم مصرف كود F1))، تيمار سولفات روي ۲۵+ سولفات منگنز ۴۵ كيلوگرم در هكتار ( (F2و تيمار سولفات روي ۵۰+ سولفات منگنز ۹۰ كيلوگرم در هكتار ( (F3به صورت خاك كاربرد بر سه رقم گندم آبي بهار (V1)، شيراز (V2) و پيشتاز ( (V3از ارقام سردسير در زمان كاشت اعمال شد. صفات اندازه گيري شده شامل غلظت روي و منگنز در دانه، درصد پروتئين، عملکرد پروتئين و عملکرد دانه بودند. نتايج نشان داد كه بيشترين و كمترين غلظت روي در دانه به ترتيب به تيمارهاي (F2) در رقم شيراز و تيمار شاهد در رقم بهار معادل ۲۹٫۳۲ و ۲۳٫۶۷ ميلي گرم در كيلوگرم تعلق داشت. از طرفي غلظت منگنز در دانه بيشترين اثر خود را در تيمار (F3) در رقم بهار معادل ۶۷٫۷۷ ميلي گرم در كيلوگرم و كمترين آن را در تيمار شاهد در رقم بهار معادل ۵۲٫۳۳ ميلي گرم در كيلوگرم نشان داد، همچنين بيشترين درصد پروتئين در دانه مربوط به تيمار  (F3)در رقم پيشتاز معادل ۱۸٫۶۶ درصد و كمترين آن به تيمار شاهد در رقم بهار معادل ۱۲٫۴۱ درصد تعلق داشته و نيز بيشترين عملكرد پروتئين در دانه مربوط به تيمار كودي ( (F3در رقم شيراز معادل ۱۲۴۷ كيلوگرم در هكتار و كمترين آن مربوط به تيمار كودي (شاهد) در رقم بهار معادل ۸۴۰ كيلوگرم در هكتار بود. لازم به ذكر است كه بيشترين عملكرد دانه به تيمار كودي(F2)  در رقم شيراز معادل ۷٫۳۸۳ تن در هكتار، و كمترين آن به تيمار كودي شاهد در رقم بهار معادل ۵٫۷۹۴ تن در هكتار تعلق داشت. لذا نتايج نشان داد که با اعمال تيمارهاي کودي به صورت ترکيبي در مقادير مختلف روند افزايش غلظت روي و منگنز در دانه کليه ارقام مورد استفاده در آزمايش مشاهده گرديد و در مورد عملکرد پروتئين و عملكرد دانه ارتباط مستقيمي داشته، چرا که کاهش يا افزايش هر کدام تاثير مثبت يا منفي را بر ديگري خواهد داشت.