مقاله بررسي اثر سميت سلولي وروتوکسين نوع ۱ اشرشياکلي انتروهموراژيک بر رده هاي سلولي ورو (Vero) و راجي (Raji) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علوم پزشكي مدرس، آسيب شناسي زيستي (علوم پزشكي مدرس) از صفحه ۴۷ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر سميت سلولي وروتوکسين نوع ۱ اشرشياکلي انتروهموراژيک بر رده هاي سلولي ورو (Vero) و راجي (Raji)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وروتوکسين
مقاله انتروهموراژيک اشرشياکلي
مقاله رده سلولي راجي
مقاله رده سلولي ورو
مقاله MTT

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دكترزاده فريده
جناب آقای / سرکار خانم: ستاري مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: محمدحسن زهير
جناب آقای / سرکار خانم: زرين قلم مقدم مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: وروتوکسين يکي از سموم خانواده توکسين هاي شيگا است. اين خانواده شامل توکسين هاي پروتئيني AB، يعني توکسين هايي با يک بخش فعال آنزيماتيک (A) و يک بخش باند شونده به سطح سلول (B) است. سلول هايي که داراي جايگاه اتصالي يعني گيرنده Gb3 باشند به آثار توکسيک توکسين پاسخ مي دهد. نشان داده شده است که وروتوکسين نوع ۱ بر انواعي از سلول هاي توموري که گيرنده Gb3 را دارا هستند، اثر آپوپتوتيک داشته و به صورت انتخابي عمل مي کند. مطالعات زيادي که روي آثار ضد توموري و ضد رگ زايي اين سم روي رده هاي سلولي سرطاني مختلف در شرايط آزمايشگاهي و حيوانات آزمايشگاهي انجام گرفته نشان دهنده اثر بخشي آن ها است.
هدف از اين پژوهش مقايسه آثار سميت سلولي وروتوکسين نوع ۱ انتروهموراژيک اشرشياکلي روي دو رده سلولي ورو (استاندارد طلايي براي بررسي آثار سميت سلولي وروتوکسين) و راجي (رده سلولي به دست آمده از کشت سلول هاي لنفوبلاستوئيد بيماران مبتلا به لنفوم بورکيت انساني) است.
مواد و روش ها: پس از تهيه مواد، سويه توکسين زا و رده هاي سلولي، سويه مورد نظر کشت داده شد و توکسين زايي آن با استفاده از روش آگلوتيناسيون پاسيو معکوس تاييد شد. وروتوکسين ۱ با استفاده از روش کروماتوگرافي جذبي تخليص شد و آن گاه اثر سميت سلولي آن بر روي دو رده سلولي ورو و راجي با استفاده از آزمون MTT بررسي و اندازه گيري شد.
نتايج: يافته ها نشان داد که وروتوکسين نوع ۱ روي سلول هاي راجي نيز مانند سلول هاي ورو اثر سرکوب گري بالايي دارد و اين اثر وابسته به غلظت توکسين است و با رقيق شدن سم اثر سرکوب گري آن کاهش مي يابد.
بررسي آماري نشان داد که خاصيت سرکوب گري سم روي سلول هاي راجي در رقت هاي ۱:۴ تا ۱:۱۲۸ نسبت به خاصيت سرکوب گري سم روي سلول هاي ورو داراي اختلاف معني داري است و اين اثر روي سلول هاي ورو بيشتر از سلول هاي راجي است (P<0.05). اما اين توکسين در رقت هاي بالاتر قادر به سرکوب معني دار نبوده است.
نتيجه گيري: نتايج به دست آمده نشان داد که وروتوکسين نوع ۱ روي سلول هاي راجي مانند سلول هاي ورو اثر سرکوب گري بالايي دارد و اين اثر بر سلول هاي ورو بيشتر از سلول هاي راجي است (P<0.05).