مقاله بررسي اثر شياف پروژسترون در جلوگيري از زايمان زودرس و عوارض آن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۱۱ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر شياف پروژسترون در جلوگيري از زايمان زودرس و عوارض آن
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زايمان زودرس
مقاله شياف پروژسترون
مقاله جلوگيري از زايمان زودرس
مقاله حاملگي پرخطر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري سهيلا
جناب آقای / سرکار خانم: بيرجندي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: محتشم ندا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: زايمان زودرس يك علت اصلي مرگ و مير و ناتواني نوزادي در سرتاسر جهان است. مراقبت ويژه از اين افراد سبب افزايش هزينه هاي درماني مامايي و نوزادي مي گردد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر شياف پروژسترون در جلوگيري از زايمان زودرس و عوارض آن در حاملگي هاي با عوامل خطر زايمان زودرس مي باشد.
روش بررسي: اين مطالعه ۱۵۰ خانم حامله تك قلو، بدون علايم و نشانه هاي زايمان زودرس كه در خطر بالا براي زايمان زودرس بودند را شامل شد. اين افراد به طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. اين دو گروه از نظر سن حاملگي و عوامل خطر زايمان زودرس مشابه بودند. بين هفته ۲۴-۳۴ حاملگي به يك گروه، روزانه ۱۰۰ ميلي گرم شياف واژينال پروژسترون داده شد و گروه ديگر به عنوان گروه كنترل تحت نظر قرار گرفتند. به افراد آموزش هاي لازم داده شد كه در صورت انقباضات منظم و ريتميك به بيمارستان مراجعه كنند و با استفاده از توكودينامومتر براي ۶۰ دقيقه مونيتورينگ انقباضات رحمي به عمل آمد و در صورت واقعي بودن انقباضات، بيمار تحت درمان با داروهاي توكوليتيك رايج قرار گرفت و در بيماراني كه عليرغم درمان با توكوليتيك زايمان متوقف نشد، اطلاعات ثبت و جمع آوري شد. پس از جمع آوري داده ها و وارد كردن آن در نرم افزار آماري SPSS نتايج با استفاده از آزمونهاي مناسب آماري مانند كاي اسكوار، تي تست، تست فيشر و تست من – ويتني، تجزيه و تحليل شدند و نتايج در سطح اطمينان ۹۵ درصد گزارش شد.
يافته ها: ميانگين سن حاملگي در گروه دريافت كننده پروژسترون ۳۸٫۶۲±۲٫۰۸) هفته) و در گروه كنترل ۳۵٫۸۸±۳٫۵) هفته) بود (P<0.01). زايمان زودرس در كمتر از ۳۷ هفته حاملگي در ۳۱٫۹ درصد خانم هاي گروه كنترل و در ۱۱٫۶ درصد گروه دريافت كننده پروژسترون ديده شد (P<0.01). زايمان زودرس در كمتر از ۳۴ هفته در ۲۲٫۲ درصد خانم هاي گروه كنترل و ۲٫۹ درصد گروه دريافت كننده پروژسترون ديده شد (P<0.01). سندرم زجر تنفسي، وزن كم تولد، وزن زمان تولد، نياز به دستگاه مكانيكي، نياز به بستري در NICU، نياز به اكسيژن حمايتي و آپگار نوزاد هنگام تولد به طور معناداري بين دو گروه متفاوت بود (P<0.01).
نتيجه گيري: درمان با شياف پروژسترون، تناوب انقباضات رحمي را كاهش مي دهد و به اين وسيله موجب كاهش زايمان زودرس در خانم هاي با عوامل خطر زايمان زودرس مي شود.