مقاله بررسي اثر ضد باکتريايي اسانس و عصاره آبي گياهان دارويي بر باکتري هاي عامل شانکر و لکه برگي درختان ميوه هسته دار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در گياهان دارويي از صفحه ۳۴ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر ضد باکتريايي اسانس و عصاره آبي گياهان دارويي بر باکتري هاي عامل شانکر و لکه برگي درختان ميوه هسته دار
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسانس و عصاره
مقاله گياهان دارويي
مقاله شانکر و لکه برگي باکتريايي درختان ميوه هسته دار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي هادي
جناب آقای / سرکار خانم: رهنما كامران
جناب آقای / سرکار خانم: عرب خاني محمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شانکر و لکه برگي باکتريايي درختان ميوه هسته دار به وسيله باکتري هاي Pseudomonas syringae pv. Syringae و Xanthomonas arboricola pv. pruni ايجاد مي شوند. با توجه به اثرات سوء سموم كشاورزي بر اكوسيستم هاي زيستي استفاده از تركيبات ضد ميكربي بي خطر از جمله اسانس و عصاره هاي گياهان دارويي امري ضروري به نظر مي رسد.
هدف: مطالعه اثر ضد باکتريايي چهارده اسانس و چهار عصاره آبي گياهي روي باکتري هاي ذکر شده.
روش بررسي: اسانس گياهان به روش تقطير با آب استخراج شد. اثر ضد ميكروبي اسانس ها به روش نشر از چاهک در ۳ تكرار روي باكتري هاي ذكر شده مورد بررسي و داده ها با نرم افزار SAS تجزيه شد.
نتايج: نتايج نشان دادند که بين اسانس ها در بازداري از رشد باکتري ها تفاوت معني داري وجود دارد. در باکتريXap اسانس نعناع، مريم گلي، زيره، کاکوتي و زنيان به ترتيب با ميزان بازدارندگي ۶٫۳، ۶٫۱۷، ۵٫۷۷، ۵٫۵۷ و ۴٫۷۷ سانتي متر بالاترين ميزان بازدارندگي و اسانس گياهان بومادران، گشنيز، گلپر و عصاره مريم گلي کمترين اثر را نشان دادند. عصاره آبي چريش بيشترين ميزان بازدارندگي و عصاره هاي آبي آنغوزه و آويشن هيچ گونه تاثيري در رشد باکتري نداشتند. در باکتري Pss اسانس آويشن، زنيان، زيره و نعناع با ميزان بازداري از رشد ۳٫۲۷، ۲٫۲۲، ۲٫۷ و ۲ سانتي متر بيشترين اثر و کاکوتي، گشنيز و رزماري داراي اثر متوسط بوده و اسانس مريم گلي و آنغوزه تاثيري در جلوگيري از رشد باکتري نداشتند.
نتيجه گيري: با توجه به اثرات بازدارندگي اين اسانس ها روي باكتري هاي عامل شانكر و لكه برگي درختان ميوه هسته دار از اين ترکيبات مي توان در کنار ساير روش هاي كنترل به منظور كاهش مصرف سموم استفاده نمود.