مقاله بررسي اثر ضد باکتريايي و خاصيت سينرژيستي اسانس سه گياه دارويي عليه برخي از پاتوژنهاي مهم مواد غذايي به روش ميکرودايلوشن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در تحقيقات گياهان دارويي و معطر ايران از صفحه ۱۳۳ تا ۱۴۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر ضد باکتريايي و خاصيت سينرژيستي اسانس سه گياه دارويي عليه برخي از پاتوژنهاي مهم مواد غذايي به روش ميکرودايلوشن
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زنيان (Carum copticum (L.) C. B. Clarke)
مقاله زيره پارسي (.Bunium persicum (Boiss.) B. Fedtsch)
مقاله زيره سبز (.Cuminum cyminum L)
مقاله خواص ضد باکتريايي
مقاله ميکرودايلوشن
مقاله شاخص بازدارندگي افتراقي (FICindex)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عروجعليان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: كسري كرمانشاهي روحا
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: باسامي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اسانس سه گياه دارويي شامل زنيان (Carum copticum (L.) C. B. Clarke)، زيره پارسي(Bunium persicum (Boiss.) B. Fedtsch.) و زيره سبز (Cuminum cyminum L.) به روش تقطير با آب استخراج شد. اسانس هاي بدست آمده با استفاده از دستگاه گاز کروماتوگراف (GC) و گاز کروماتوگراف متصل به طيف سنج جرمي (GC/MS) تجزيه شدند و تركيب هاي تشكيل دهنده آنها بر اساس شاخص بازداري و طيف جرمي تعيين گرديد. سپس با استفاده از تکنيک ميکرودايلوشن (ريزرقت) و با استفاده از دستگاه خواننده الايزا خاصيت ضد باکتريايي اسانس هاي مورد نظر با تعيين حداقل غلظت بازدارندگي (MIC) و حداقل غلظت کشندگي (MBC) نيز عليه برخي از باکتريهاي آلوده کننده مواد غذايي مانند Staphylococcus aureus، Bacillus cereus، Listeria monocytogenes، Escherichia coli O157H7 وSalmonella enteritidis  بررسي شد. همچنين با توجه به کاربرد همزمان گياهان دارويي در طب سنتي و با در نظر گرفتن تاثير اين اسانس ها بر خواص ارگانولپتيکي مواد غذايي و MIC اسانس زيره پارسي و زيره سبز واكنش متقابل اين دو با استفاده از روش Modified checkboard و محاسيه شاخص بازدارندگي افتراقي (FICindex) عليه باکتريها نيز بررسي گرديد. نتايج نشان دادند که از نظر اجزاي اسانس بين گونه هاي مورد بررسي اختلاف قابل توجهي وجود دارد. اين در حالي بود که تركيب هايي چون پارا – سيمن و گاما – ترپينن در هر سه اسانس به ميزان متفاوتي تشخيص داده شد. مهمترين تركيب هاي موجود در اسانس زنيان تيمول (%۴۸٫۴)، پارا -سيمن (%۲۱٫۸) و گاما – ترپينن (%۲۱٫۳) بودند. در اسانس زيره پارسي گاما – ترپينن (%۴۴٫۲)، کومين آلدئيد (%۱۶٫۹)، گاما – ترپينن -۷-ال (%۱۰٫۵) و پارا – سيمن (%۸) از تركيب هاي اصلي تشخيص داده شدند. تركيب هاي اصلي در اسانس زيره سبز، کومين آلدئيد (%۳۰٫۲)، گاما – ترپينن (%۱۲٫۸)، سافرانال (%۹٫۴) و پارا – سيمن (%۱۴٫۱) بودند. حداقل غلظت بازدارندگي (MIC) اسانس ها به ترتيب براي زنيان در دامنه ۰٫۰۳ تا ۰٫۵ ميلي گرم در ميلي ليتر، براي زيره پارسي ۰٫۱۸ تا ۳ ميلي گرم در ميلي ليتر و براي اسانس زيره سبز ۰٫۳۷ تا ۳ ميلي گرم در ميلي ليتر بدست آمد. اسانس زنيان به طور موثرتري رشد تمام باکتريهاي مورد آزمايش را کنترل نمود در حالي که بقيه اسانس ها به ميزان کمتري موثر بودند. محاسبه (FICindex) اسانس زيره پارسي و زيره سبز وجود فعاليت سينرژيستي عليه باکتريهاي گرم مثبت و فعاليت افزايشي عليه باکتريهاي گرم منفي را اثبات نمود. در مجموع نتايج اين تحقيق نشان داد که اگرچه اثرهاي بازدارندگي اسانس زيره پارسي و زيره سبز کمتر از اسانس زنيان است، ولي کاربرد همزمان اين دو اسانس به ويژه عليه باکتريهاي گرم مثبت داراي اثرهاي بازدارنده قابل توجه بوده و مي توان در راستاي بهينه سازي استفاده از اسانس ها در کنترل موثر پاتوژنهاي مواد غذايي به عنوان يک روش مکمل که در عين حال اثر نامطلوب کمتري بر خواص ارگانولپتيکي مواد غذايي داشته باشند، استفاده نمود.