مقاله بررسي اثر عصاره متانولي دانه گياه اسپند بر روند تشنج ايجاد شده با استريكنين در موشهاي سوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در علوم دارويي (pharmaceutical sciences) از صفحه ۲۵۷ تا ۲۶۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر عصاره متانولي دانه گياه اسپند بر روند تشنج ايجاد شده با استريكنين در موشهاي سوري
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استريكنين
مقاله فني توئين
مقاله گياه اسپند
مقاله تشنج

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي علي
جناب آقای / سرکار خانم: محجل نايبي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فرامرزي علي
جناب آقای / سرکار خانم: دل آذر عباس
جناب آقای / سرکار خانم: رضازاده حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اغلب صرع ها در برابر داروهاي ضد صرع مقاوم مي باشند. انواع گونه هاي گياهي جهت درمان تشنج مورد استفاده قرار مي گيرد در اين مطالعه عصاره دانه هاي اسيد استخراج و اثرات مهاري آن تشنج ايجاد شده با استريكنين در موشها مورد ارزيابي قرار گرفت.
روش ها: بعد از جمع آوري دانه هاي اسپند، آنرا توسط آسياب پودر و عصاره متانولي تهيه گرديد. موش ها عصاره را به صورت خوراكي با دوزهاي ۱۵، ۳۰ و ۴۵ ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن، روزانه به مدت ۱۵ روز دريافت كردند و حيواناتي كه تك دوز فني توئين ۳۰ ميلي گرم بركيلوگرم وزن بدن، داخل صفاقي دريافت كردند. بعد از شش ساعت تك دوز استريكنين ۱٫۷ ميلي گرم بر كيلوگرم، داخل صفاقي تجويز گرديد.
يافته ها: تشنج در حيوانات دريافت كننده استريكنين مورد ارزيابي قرارگرفت فني توئين به عنوان پيش درمان موجب كاهش اثرات تشنج زايي استريكنين گرديد P<0.05. در صورتيكه اثرات پيشگيري كنندگي دانه هاي اسپند در دوز ۴۵ ميلي گرم موجب مهار تشنج حاصل از استريكنين گرديد و همچنين شروع تشنج و طول مدت تشنج كاهش يافت و طول مدت ايست تنفسي بطور محسوس افزايش نشان داد و همچنين باعث كاهش مرگ و مير در بين حيوانات دريافت كننده عصاره دانه هاي اسپند/ فني توئين گرديد.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه بيانگر آن است دوزهاي ۱۵ و ۳۰ ميلي گرم دانه هاي اسپند در مقابل تشنج موثر نبوده در صورتيكه دوز ۴۵ ميلي گرم اين عصاره اثرات مهاري بر روند تشنج داشته است. به نظر مي رسد كه عصاره دانه هاي اسپند از طريق تعديل فعاليت رسپتورهاي گليسين و –N متيل- -D آسپارتات موجب كاهش تشنج در موش ها شده است. با اينحال مكانيسم اثرات دقيق دانه هاي اسپند بر تشنج حاصل از استريكنين مشخص نمي باشد و احتياج به آزمايشات بيشتري دارد.