مقاله بررسي اثر عوامل توپوگرافي و اقليمي بر پراکنش خرس قهوه اي Linneaus, 1758): Carnicora, Ursidae Ursus arctos) در استان فارس با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در زيست شناسي ايران از صفحه ۲۱۵ تا ۲۳۳ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر عوامل توپوگرافي و اقليمي بر پراکنش خرس قهوه اي Linneaus, 1758): Carnicora, Ursidae Ursus arctos) در استان فارس با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS)
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خرس قهوه اي
مقاله فارس
مقاله سامانه اطلاعات جغرافيايي
مقاله توپوگرافي
مقاله اقليم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غلامحسيني علي
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آهني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: تيموري آزاد
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي مهرگان
جناب آقای / سرکار خانم: كمي حاجي قلي
جناب آقای / سرکار خانم: ظهرابي حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خرس قهوه اي (Ursus arctos) و خرس سياه (Ursus thibetanus) دو گونه از حدود ۱۹۴ گونه پستاندار شناخته شده در ايران مي‌باشند. پراکنش خرس سياه در ايران محدود به جنوب شرق کشور و پراکنش خرس قهوه اي محدود به نواحي جنگلي رشته کوههاي البرز و زاگرس مي باشد. استان فارس مرز نهايي جنوبي پراکنش خرس قهوه اي در ايران است. در پژوهش اخير، پس از مشخص نمودن پراکنش اين گونه در استان فارس، وضعيت زيستگاهها از نظر توپوگرافي و اقليمي با استفاده از نرم افزار Arc GIS 9.2 بررسي شد. در اين تحقيق بر اساس داده ‌هاي حاصل از تلفيق لايه‌ هاي اطلاعاتي گوناگون و داده‌ هاي حاصل از پراکنش خرس قهوه‌اي مشخص گرديد که نمايه ‌ها و شواهد مربوط به حضور اين گونه در بيش از ۸۰ درصد موارد در مناطق کوهستاني، بيش از ۵۰ درصد در محدوده‌ ارتفاعي ۲۰۰۲ – ۲۴۰۵، ۴۸٫۴ درصد در محدوده‌ شيب ۱۰ – ۱۵ درصد، ۴۵٫۳۴ درصد در اقليم نيمه خشک، ۴۱٫۹۳ درصد در مناطقي با بارندگي ۶۰۰ تا ۷۰۰ ميلي متر در سال و عمدتا در نواحي سرد مشاهده گرديده است. نتايج اين تحقيق در يافتن ديگر زيستگاههاي مناسب و امن جهت زيست اين گونه و نيز مديريت بهينه زيستگاهها حايز اهميت است.