مقاله بررسي اثر غوطه وري با باکتري هاي Vibrio harveyi و Vibrio alginolyticus بر مرگ و مير ميگوي پاسفيد (Litopenaeus vannamei) و بررسي هيستوپاتولوژي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي باليني دام هاي بزرگ (دامپزشكي) از صفحه ۱۵ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر غوطه وري با باکتري هاي Vibrio harveyi و Vibrio alginolyticus بر مرگ و مير ميگوي پاسفيد (Litopenaeus vannamei) و بررسي هيستوپاتولوژي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ويبريو هاروي
مقاله ويبريو آلجينوليتيکوس
مقاله ميگوي پاسفيد
مقاله هيستوپاتولوژي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پيغان رحيم
جناب آقای / سرکار خانم: بهي امين
جناب آقای / سرکار خانم: دشتيان نسب عقيل
جناب آقای / سرکار خانم: قائدنيا بابك
جناب آقای / سرکار خانم: يگانه وحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ويبريوها باکتريهاي محيطهاي آبي محسوب مي شوند که بصورت گسترده اي در آبهاي شيرين، مناطق مصبي و محيطهاي دريايي پراکنده شده اند. در اين تحقيق تاثير باکتري هاي V. harveyi و V. alginolyticus بر روي مرگ و مير پست لاروهاي ۷۵ روزه ميگوي پا سفيد (Litopenaeus vannamei) مورد مطالعه قرار گرفت. آزمايشات بيماري زايي تجربي به روش غوطه وري ۳۰ دقيقه اي و با غلظتهاي ۱۰۸ و ۱۰۹ سلول باکتري در ميلي ليتر از هر دو باکتري و تحت شرايط نگهداري بدون استرس انجام گرفت. باکتري V. alginolyticus در هيچ يک از غلظت هاي مورد مطالعه تلفات قابل توجهي را در جمعيت ميگوها ايجاد نکرد. باکتري V. harveyi در غلظت ۱۰۹ سلول در ميلي ليتر تلفات قابل توجه ۶۱٫۹% را در جمعيت ميگوهاي مورد مطالعه ايجاد کرده است که ميزان جداسازي باکتري از ميگوهاي تلف شده ۷۶٫۸% بوده است. ضايعات ميکروسکوپيک ايجاد شده در ميگوهاي بيمار آلوده به V. harveyi در بافت هپاتوپانکراس شامل نکروز و جدا شدن سلول هاي پوششي هپاتوپانکراسي، بهم ريختن ساختمان ستاره اي شکل توبول ها، حضور ريزه بافت در توبول ها و در موارد نادر تجمع ملانين در اطراف سلول هاي نکروز شده بوده است. در بافت روده ميگوهاي آلوده به V. harveyi در ۲۸% موارد نکروز موضعي لايه سلول هاي پوششي مشاهده گرديد. درصد جمعيتي هموسيت هاي دانه دار بزرگ (LGC) و نيمه دانه دار (SGC) در ميگوهاي آلوده به V. harveyi کاهش معني داري را نسبت به گروه شاهد نشان مي دهد در حالي که درصد جمعيتي هموسيتهاي بدون دانه کوچک (HC) نسبت به گروه شاهد افزايش معني داري را نشان داده است (P≤۰٫۰۵). نتايج مي تواند به تشخيص هيستوپاتولوژيکي بيماري ويبريوزيس ميگو کمک بکند.