مقاله بررسي اثر لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس به عنوان پروبيوتيک برپاسخ هاي ايمني در موش Balb/c برضد بافت پيوندي تومور با منشا سرطان پستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي زنجان از صفحه ۳۷ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس به عنوان پروبيوتيک برپاسخ هاي ايمني در موش Balb/c برضد بافت پيوندي تومور با منشا سرطان پستان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لاکتوباسيلوس اسيدو فيلوس
مقاله پاسخ ايمني سلولي
مقاله سرطان پستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلطان دلال محمدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: يزدي محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: محمدحسن زهير
جناب آقای / سرکار خانم: هولاكويي مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: پيمانه عابدي محتسب ترانه
جناب آقای / سرکار خانم: امين هراتي فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: آقااميري سولماز
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: خواص ضد توموري باکتري هاي خانواده لاکتوباسيلوس در مطالعات گوناگون نشان داده شده است. اين خواص احتمالا به دليل وجود ويژگي ايمنومدولاتوري يا تنظيم کننده سيستم ايمني مربوط به اين باکتري ها مي باشد. هدف مطالعه حاضر بررسي اثرات مصرف لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس به عنوان پروبيوتيک بر پاسخ هاي ايمني در موش هاي مبتلا شده به سرطان پستان با روش پيوند تومور مي باشد.
روش بررسي: تعداد ١٨ سرموش ماده ٦ تا ٨ هفته اي با وزن تقريبي ۲۵ تا ۳۰ گرم در شرايط يکسان به طور تصادفي در دو گروه شاهد و مورد تقسيم شدند که هرگروه شامل ٩ عدد موش بود. موش هاي گروه اول به مدت ٢ هفته قبل از توموري شدن روزانه به ميزان نيم ميلي ليتر سوسپانسيون لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس (۲٫۷×۱۰۸ CFU/ml) را دريافت کردند و بعد از توموري شدن هم با وقفه هاي ٣ روزه به صورت دوره هاي ٧ روزه لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس را دريافت نمودند. گروه دوم به عنوان گروه کنترل در تمام طول مطالعه با حجم يکسان و شرايط مساويPBS  دريافت کردند.
يافته ها: نتايج مطالعه حاضر نشان داد که موش هاي دريافت کننده پروبيوتيک لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس داراي ميزان IL-12 بيشتري در کشت سلول هاي طحالي خود در مقايسه با موش هاي گروه کنترل بوده، ميزان TGF-b نيز که به عنوان يکي از سايتوکاين هاي سرکوبگر ايمني مطرح مي باشد، در موش هاي گيرنده پروبيوتيک کمتر بود. همچنين ميزان پاسخ ازدياد حساسيت تاخيري ۴۸ ساعته در گروه گيرنده پروبيوتيک لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس در تحريک مجدد با آنتي ژن اختصاصي تومور بيشتر بود که از نشانه هاي تحريک سلول هاي Th1 مي باشد. علاوه براين، سرعت رشد تومور نيز در موش هاي گروه لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس کمتر ازگروه کنترل بود.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه مي توان گفت که مصرف روزانه لاکتوباسيلوس اسيدوفيلوس مي تواند باعث تقويت پاسخ ايمني سلولي شده، احتمالا به عنوان يک عامل حمايت کننده در درمان سرطان مي تواند مطرح شود، اما هنوز نياز به انجام مطالعات بيشتر و بررسي هاي ديگري براي کشف اين اثرات وجود دارد.