مقاله بررسي اثر مرحله اول درمان پريودنتال بر ميزان آنزيم آسپارتات آمينو ترانسفراز (AST) بزاق که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز – Journal Of Dentistry از صفحه ۳۴۳ تا ۳۴۷ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر مرحله اول درمان پريودنتال بر ميزان آنزيم آسپارتات آمينو ترانسفراز (AST) بزاق
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيماري پريودنتال
مقاله جرم گيري و صاف نمودن سطح ريشه
مقاله آمينو ترانسفراز بزاق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سادات منصوري سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: فكري سونا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: با توجه به ارتباط قوي ميان فعاليت آنزيم آسپارتات آمينو ترانسفراز (AST) و بيماري پريودنتال شايد بتوان از آن به عنوان نشانگر در تشخيص و ارزيابي درمان استفاده کرد.
هدف: اين بررسي، با هدف تعيين تاثير مرحله اول درمان پريودنتال بر ميزان AST بزاق در بيماران مبتلا به پريودنتيت متوسط تا پيشرفته ارجاعي به بخش پريودنتيکس واحد دندانپزشکي، دانشگاه آزاد اسلامي تهران در سال ۱۳۸۶ طراحي و اجرا گرديد.
مواد و روش: در اين بررسي، که به روش کارآزمايي باليني (مقايسه پيش و پس) انجام شد، شمار ۳۳ بيمار با ميانگين سني ۴۵±۹٫۷۵ سال مبتلا به پريودنتيت متوسط تا پيشرفته انتخاب شدند. پلاک نمايه اي، ميزان چسبندگي باليني، عمق پروبينگ، خونريزي پس از پروبينگ و AST بزاق دو ماه پيش و پس از مرحله اول درمان پريودنتال براي همه بيماران اندازه گيري شد. براي بررسي و مقايسه ميزان تغييرات، از آزمون هاي تي زوج (Paired T-Test) و نشانه دار ويلکاکسون (Wilcoxon Sign Test) استفاده گرديد.
يافته ها: پلاک نمايه اي، عمق پاکت، ميزان چسبندگي باليني و خونريزي به دنبال پروبينگ پس از درمان مرحله اول پريودنتال کاهش چشمگيري داشتند (P<0.05). ميزان AST از ۴۰٫۳±۱۵٫۵ به ۳۲±۱۲٫۱ کاهش يافت (P<0.01).
نتيجه گيري: با توجه به کاهش معنادار ميزان AST بزاق به دنبال درمان پريودنتال مي توان از آن به عنوان يک نمايه بيوشيميايي براي ارزيابي نتيجه درمان پريودنتال استفاده نمود.