مقاله بررسي اثر نانولايه خاک رس بر سينتيک پليمريزاسيون راديکالي انتقال اتم استايرن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پژوهش نفت از صفحه ۳ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر نانولايه خاک رس بر سينتيک پليمريزاسيون راديکالي انتقال اتم استايرن
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خاك رس
مقاله سينتيك
مقاله پليمريزاسيون راديکالي انتقال اتم
مقاله زنجير آزاد
مقاله زنجير اتصال يافته

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روغني ممقاني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: حدادي اصل وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: سلامي كلجاهي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خاک رس اصلاح شده با اصلاح کننده داراي باند دوگانه، براي بررسي اثر محدودكنندگي صفحات خاك رس بر پليمريزاسيون راديكالي انتقال اتم  (ATRP)استايرن به كار گرفته شد. زنجيرهاي پليمري آزاد و اتصال يافته به صفحات خاک رس به عنوان ابزاري براي بررسي اثر محدودكنندگي صفحات نانو بر پليمريزاسيون به كار گرفته شدند. با استفاده از روش كروماتوگرافي گازي (GC)، امكان بررسي تغييرات درجه تبديل و هم چنين رسم نمودار سينتيكي فراهم آمد. نمودار سينتيكي خطي حاصله، نشان دهنده طبيعت زنده پليمريزاسيون و ميزان غلظت ثابت راديكال آزاد بود. همچنين نمودار تغييرات متوسط عددي و وزني وزن مولکولي و شاخص پراكندگي با استفاده از روش كروماتوگرافي ژل تراوايي (GPC) مورد بررسي قرار گرفت. نمودار خطي وزن مولكولي عددي نسبت به درجه تبديل نيز بيان گر ماهيت زنده پليمريزاسيون بود. وزن مولکولي زنجيرهاي آزاد نزديکتر به مقدار تئوري و بالاتر از زنجيرهاي اتصال يافته و نيز شاخص پراکندگي زنجيرهاي آزاد پايين تر از زنجيرهاي اتصال يافته بود. در مورد زنجيرهاي آزاد، بازده شروع کننده کوچک تر از ۱ بوده و با افزايش ميزان خاک رس وزن مولکولي بالاتري حاصل شد. زنجيرهاي اتصالي، وزن مولکولي پايين تر داشته و بازده شروع کننده بزرگتر از ۱ بود و با افزايش ميزان خاک رس، کاهش محسوس در وزن مولکولي و افزايش در شاخص پراکندگي آن ها مشاهده شد. هم چنين در مورد همه نمونه ها، شاخص پراكندگي با پيشرفت واکنش باريک تر شده به نحوي که از مقادير بزرگتر از ۲ شروع و در انتهاي واکنش به حدود ۲٫۱ رسيد. نتايج FTIR، نشان دهنده برهم كنش بين ذرات نانو و مونومر بود كه اين برهم كنش سبب افزايش سرعت واكنش و شاخص پراكندگي نمونه ها با افزايش ميزان نانو ذره مي شود.