مقاله بررسي اثر هورمون رشد بر فرايند پيري از طريق بررسي فعاليت تلومرازي در سلول هاي فيبروبلاست پوست ختنه انساني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در ياخته از صفحه ۲۸۷ تا ۲۹۴ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر هورمون رشد بر فرايند پيري از طريق بررسي فعاليت تلومرازي در سلول هاي فيبروبلاست پوست ختنه انساني
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيري
مقاله هورمون رشد انساني
مقاله تلومراز
مقاله سلول هاي فيبروبلاست انساني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سجادي الهه
جناب آقای / سرکار خانم: ديزجي عبدالخالق
جناب آقای / سرکار خانم: چاپارزاده نادر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بررسي اثرات هورمون رشد بر فرايند پيري از طريق بررسي فعاليت تلومرازي.
مواد و روشها: بدين منظور سلول هاي فيبروبلاست پوست ختنه انسان به روش کشت اوليه (Primary) از بافت پوست جداسازي و تخليص و کشت داده شدند. سپس سلولها با غلظتهاي متفاوت هورمون رشد تيمار شده و ميزان رشد سلولها و روند پيري و فعاليت تلومراز اندازه گيري شد. رشد و تمايز سلولها با تستهايMTT ،BrdU  و شمارش سلولي بررسي و روند پيري با تست X-GAL بررسي شد و فعاليت تلومرازي با کيت Telomerase PCR ELISA اندازه گيري شد.
يافته ها: آناليز نتايج از طريق نرم افزار
SPSS برنامه هاي آناليز واريانس يک طرفه و آناليز واريانس يک متغيره انجام شد. نتايج حاکي از آن بود که سلولهاي تيمار شده با غلظت پايين هورمون رشد (۰٫۱، ۱ نانوگرم در ميلي ليتر) رنگ آميزي بيشتر (تعداد بيشتر سلولهاي سبز) را نشان دادند که نمادي از تعداد بيشتر سلولهاي پير مي باشد، به علاوه تکثير سلولي همراه با افزايش غلظت هورمون رشد افزايش مي يابد و در اين مورد، در تست شمارش سلولي اختلاف معني دار مشاهده شد. نتايج تست تلومرازي نشان داد که با افزايش غلظت هورمون رشد، فعاليت تلومرازي افزايش مي يابد، اما اختلاف معني دار نبود. همچنين ديده شد سلولهاي تيمار شده با آب اکسيژنه (H2O2)، رشد سلولي و فعاليت تلومرازي کمتر از سلولهاي تيمار نشده با H2O2 نشان مي دهند و بين اثر حضور و غياب H2O2 بر فعاليت تلومرازي اختلاف معني دار مشاهده شد.
نتيجه گيري: روند افزايشي تکثير سلولي همراه با افزايش غلظت هورمون رشد در تمامي تستهاي اندازه گيري ميزان رشد سلولي، تاييد شد ولي به دليل اينکه فقط در تست شمارش سلولي اختلاف معني دار مشاهده شد (و در ساير تست ها اختلاف معني دار نبود)، به طور قطع نمي توان ادعا کرد که هورمون رشد تا غلظت ۱۰۰ نانوگرم در ميلي ليتر بر سلولها اثر ضد پيري دارد. به علاوه به دليل معني دار نبودن اختلاف در نتايج تست تلومرازي (بر خلاف روند افزايشي فعاليت تلومرازي همراه با افزايش غلظت هورمون رشد)، مي توان نتيجه گرفت که تا غلظت ۱۰۰ نانوگرم در ميلي ليتر، هورمون رشد بر فعاليت تلومرازي اثري ندارد.