مقاله بررسي اثر وجود افزودني پليمري بر شکل شناسي و کارايي لايه هاي غشاي نانوفيلتر کامپوزيتي بر پايه پلي اتر سولفون که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در علوم و تكنولوژي پليمر (فارسي) از صفحه ۲۱۳ تا ۲۲۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر وجود افزودني پليمري بر شکل شناسي و کارايي لايه هاي غشاي نانوفيلتر کامپوزيتي بر پايه پلي اتر سولفون
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله غشاهاي کامپوزيتي
مقاله جدايش فاز
مقاله پلي اتر سولفون
مقاله پلي وينيل پيروليدون
مقاله پلي اتيلن گليکول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سروش عادل
جناب آقای / سرکار خانم: برزين جلال
جناب آقای / سرکار خانم: باريكاني مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اثر وجود افزودني هاي پليمري پلي وينيل پيروليدون (PVP) و پلي اتيلن گليکول (PEG) بر شکل شناسي لايه متخلخل پلي اترسولفون (PES) به عنوان زيرلايه غشاي نانوفيلترکامپوزيتي تهيه شده از PA/PES بررسي شد. نتايج نشان مي دهد، فرايند جدايش فاز در سامانه هاي چهارتايي پليمر-حلال-غير حلال-افزودني، متاثر از نفوذ دو پليمر نسبت به يک ديگر است. بنابراين، تغيير غلظت افزودني ها روي شکل شناسي غشا اثر مي گذارد. با افزايش غلظت PVP در محلول پليمر، حفره ها از حالت شکل اشکي، انگشت مانند و کانالي به کانال ها و حفره هاي بزرگ تغيير شکل مي يابند. با افزايش بيشتر اين ماده، شکل شناسي غشا مجددا دچار تغيير مي شود و ابعاد کانال ها و حفره ها کاهش و فضاي اسفنجي در غشا افزايش مي يابد. با وجود PEG در محلول پليمري، براي رسيدن به شرايط جدايش فاز زمان بيشتري نياز است. با افزايش غلظت PEG و به تبع آن افزايش گرانروي محلول، سرعت جابه جايي حلال و غير حلال در حمام انعقاد کاهش مي يابد و شکل شناسي غشا به سمت تشکيل حفره هاي کوچک تر و ناحيه اسفنج بيشتر پيش مي رود. هم چنين، با افزايش غلظت PEG تشکيل لايه نازک پلي آميد (PA) بر سطح غشا دچار نقص مي شود و به همان نسبت کارايي غشا در جداسازي نمک کاهش مي يابد. بنابراين همان طور که انتظار مي رود، وجود PVP اثر چنداني بر ميزان پس دهي غشا ندارد، ولي روي مقدار شار اثر مي گذارد. با افزايش PVP به ميزان ۲٫۵ درصد، شار غشا افزايش ۴۰ درصدي نشان مي دهد و با افزايش PVP به ۵ درصد، شار حتي به کمتر از مقدار نمونه بدون PVP کاهش مي يابد حال آن که مقدار پس دهي غشا تقريبا مستقل از غلظت PVP است. بر خلاف PVP، وجود PEG اثر عمده اي هم بر شار و هم بر مقدار پس دهي غشا دارد، به طوري که وجود ۲ و ۵۰ درصد وزني PEG موجب ۴ و ۷ برابر شدن شار و هم چنين کاهش ۵۰ و ۷۵ درصدي ميزان پس دهي غشا مي شود.