مقاله بررسي اثر پاراکسون بر شاخص هاي استرس اکسيداتيو بافت کليه موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دي ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه) از صفحه ۱۶ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر پاراکسون بر شاخص هاي استرس اکسيداتيو بافت کليه موش صحرايي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پاراکسون
مقاله شاخصهاي استرس اکسيداتيو
مقاله موش صحرايي
مقاله بافت کليه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباس نژاد مريم
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري مهوش
جناب آقای / سرکار خانم: عسگري عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي حسيني رضا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي غلامعلي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: سليميان محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: پاراکسون از گروه ارگانوفسفره بوده که متابوليت فعال پاراتيون در بدن مي باشد. اثرات سمي برخي از ارگانوفسفره ها تنها محدود به مهار کولين استراز نميباشد، بلکه آنها قادر به توليد راديكال هاي آزاد و اختلال در سيستم هاي آنتي اكسيدان بدن هستند. هدف از اين مطالعه ارزيابي شاخص هاي استرس اکسيداتيو در بافت کليه موش صحرايي به دنبال تجويز حاد پاراکسون بود.
مواد و روش ها: موشهاي آزمايشگاهي نر نژاد ويستار بطور تصادفي به ۴ گروه تقسيم شدند: گروه کنترل که روغن ذرت را بعنوان حلال پاراکسون و سه گروه آزمايش که دوزهاي مختلف پاراکسون (۰٫۳، ۰٫۷ و ۱ ميليگرم بر کيلوگرم وزن بدن) را بصورت داخل صفاقي دريافت کردند. ۲۴ ساعت پس از تزريق، حيوانات با اتر بيهوش و بافت کليه آنها خارج گرديد. بعد از هموژنه کردن بافت کليه، فعاليت آنزيمهاي سوپراکسيد ديسموتاز، کاتالاز، گلوتاتيون اس – ترانسفراز و لاکتات دهيدروژناز و همچنين غلظت گلوتاتيون و مالونديآلدئيد توسط روش هاي بيوشيميايي تعيين شد.
يافته ها: به دنبال تجويز پاراکسون، ميزان فعاليت آنزيم هاي کاتالاز و سوپراکسيد ديسموتاز در غلظت هاي بالاتر از۰٫۳mg/kg  پاراکسون بطور معني داري افزايش يافت، در حاليکه غلظت گلوتاتيون در اين دوزها بطور قابل توجهي کاهش يافت. فعاليت گلوتاتيون اس – ترانسفراز و لاکتات دهيدروژناز و ميزان مالون دي آلدئيد در مقايسه با گروه کنترل تغيير معني داري نداشت.
استنتاج: نتايج پيشنهاد مي کند که تجويز حاد پاراکسون باعث القا توليد راديکال هاي آزاد و استرس اکسيداتيو مي شود. افزايش فعاليت آنزيمهاي آنتي اکسيدانت نشان دهنده فعال شدن سيستم دفاعي سلول جهت خنثي سازي راديکال هاي آزاد و تخليه سطح گلوتاتيون ناشي از نارسايي سيستم دفاعي آنتي اکسيدانت سلول در مقابله با راديکال هاي آزاد مي باشد.