مقاله بررسي اثر پيش تيمارهاي هورموني و ژنوتيپ در تشکيل نوساقه هاي نابجاي مستقيم روي برگهاي چغندرقند (Beta vulgaris L.) در شرايط درون شيشه اي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در زيست شناسي ايران از صفحه ۷۱۹ تا ۷۲۹ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر پيش تيمارهاي هورموني و ژنوتيپ در تشکيل نوساقه هاي نابجاي مستقيم روي برگهاي چغندرقند (Beta vulgaris L.) در شرايط درون شيشه اي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چغندرقند
مقاله پيش تيمار هورموني
مقاله باززايي مستقيم نوساقه نابجا
مقاله ژنوتيپ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي اصل اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: معيني احمد
جناب آقای / سرکار خانم: سلمانيان علي هاتف
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي جواران مختار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چغندرقند، گياهي است که دستکاري ژنتيکي آن به سختي صورت مي گيرد. يک روش ساده و موثر براي باززايي گياه مي تواند موجب تسهيل در انتقال ژن به چغندرقند گردد. در اين تحقيق، جوانه هاي انتهايي چغندرقند در چهار پيش تيمار هورموني شامل ۰٫۱، ۰٫۵ و۱ mgl-1 BAP  و همچنين۱ mgl-1 BAP  به همراهmgl-1 NAA  1 کشت شده و از نوساقه هاي حاصل، ريزنمونه هاي برگي تهيه شدند. اين ريزنمونه ها در محيط کشت PGoB با تيمارهاي مختلف هورموني کشت شده و سپس درصد ريزنمونه هاي برگي پاسخ ده به باززايي نوساقه تعيين شد و در قالب آزمايش فاکتوريل با طرح پايه بلوکهاي کامل تصادفي تجزيه گرديد. برگهاي حاصل از پيش تيمار با۱ mgl-1 BAP  ظرفيت بالايي در توليد نوساقه نابجا (۶۵٫۴ درصد) داشتند. اثر اعمال تيمارهاي هورموني در محيط کشت برگها براي باززايي نوساقه، معني دار نبود. نتايج اين پژوهش نشان داد که پيش تيمار جوانه هاي انتهايي با هورمونBAP ، مي تواند توتي پوتنسي (Totipotency) بعضي از سلولهاي برگي را تحريک نموده و آنها را به نوساقه نابجا تبديل نمايد. در آزمايش ديگري، اثر ۲۵ ژنوتيپ از خانواده نيمه تني تک جوانه ۹۵۹۷-P26 چغندرقند (هر بذر به عنوان يک ژنوتيپ) نيز بر روي تشکيل نوساقه هاي نابجا بررسي گرديد. نتايج آزمايش نشان داد که اختلاف معني داري بين ژنوتيپهاي مختلف چغندرقند داخل اين خانواده نيمه تني وجود دارد و انتخاب ژنوتيپهاي با توان بالاي باززايي نوساقه براي دستکاريهاي ژنتيکي امکان پذير است، اگر چه ريزنمونه هاي رشد يافته در پيش تيمارmgl-1 BAP  1، کمتر تحت تاثير ژنوتيپ قرار گرفتند.