مقاله بررسي ارتباط استرس شغلي با عوامل خطر قلبي – عروقي در کارکنان شرکت پتروشيمي اروميه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۶۶۵ تا ۶۸۰ منتشر شده است.
نام: بررسي ارتباط استرس شغلي با عوامل خطر قلبي – عروقي در کارکنان شرکت پتروشيمي اروميه
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استرس شغلي
مقاله عوامل خطر قلبي – عروقي
مقاله ناهماهنگي بين تلاش – پاداش
مقاله تعهد کاري
مقاله پتروشيمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يادگارفر قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: علي نيا طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: قره آغاجي اصل رسول
جناب آقای / سرکار خانم: الهياري تيمور
جناب آقای / سرکار خانم: شيخ بقلو رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: استرس هاي شغلي يکي از ويژگي هاي رايج زندگي مدرن مي باشد که رو به افزايش است. استرس شغلي تاثيرات بهداشتي مضري بر سيستم قلبي – عروقي دارد. اين مطالعه، اولين مطالعه اي است که در ايران با استفاده از مدل استاندارد جهاني «ناهماهنگي تلاش – پاداش» به سنجش استرس شغلي و پيامدهاي آن بر روي عوامل خطر قلبي – عروقي پرداخت. رابطه بين استرس شغلي با عوامل خطر قلبي – عروقي شامل فشار خون بالا، سيگاري بودن، ديابت، بيش وزني، هايپر کلسترومي، سطوح بالاي ليپوپروتئين با دانسيته پايين و سطوح پايين ليپوپروتئين با دانسيته بالا و تري گليسريد بالا در اين مطالعه مورد ارزيابي قرار گرفت.
روش ها: اين مطالعه مقطعي در بين نمونه اي تصادفي شامل ۱۰۹ نفر از پرسنل شاغل در پتروشيمي اروميه اجرا شد. پرسش نامه مورد استفاده شامل اطلاعات زمينه اي، وضعيت مصرف سيگار، استرس شغلي و تاثير پذيري منفي بود. براي اندازه گيري استرس شغلي از اخيرترين مدل سنجش استرس شغلي به نام «ناهماهنگي بين تلاش – پاداش» با دو مولفه ناهماهنگي بين تلاش – پاداش و تعهد کاري بالا استفاده گرديد. بعد از تکميل پرسش نامه ها در محل توسط شرکت کنندگان، نمونه خون از آنان گرفته شد تا عوامل خطر بيولوژيک تعيين شود. براي تجزيه و تحليل داده ها از رگرسيون لجستيک چندگانه استفاده شد.
يافته ها: شيوع کلي ناهماهنگي بين تلاش – پاداش و نيز تعهد کاري بالا، به عنوان دو مولفه استرس شغلي به ترتيب برابر با  54.1و ۲۶٫۶ درصد بود. رابطه معني داري بين ناهماهنگي بين تلاش – پاداش و سن (P=0.05)، تعداد فرزندان  (P=0.024)و نيز سطح تحصيلات (P=0.005) وجود داشت. خطر اضافي براي افراد داراي استرس بر اساس مولفه ناهماهنگي بين تلاش و پاداش براي ابتلا به فشار خون بالا ۴۳ درصد، سيگاري بودن ۱۴ درصد، ابتلا به ديابت ۵۵ درصد، ابتلا به تري گليسريد بالا ۱۰۶ درصد، ابتلا به کلسترول بالا ۲۱ درصد،LDL  بالا ۴۱ درصد و  HDLپايين ۱۹۱ درصد بود. تعيين سطوح استرس بر اساس سطوح مولفه تعهد کاري، که در آن تعهد کاري کم به عنوان گروه مقايسه با تعهد کاري متوسط و تعهد کاري بالا مقايسه گرديد، برآورد کننده يک الگوي افزايشي براي خطر ابتلا به فشار خون بالا، بيش وزني، ديابت و تري گليسيريد بالا بود. روابط به دست آمده از نظر آماري معني دار نبود.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که با افزايش استرس، خطر ابتلا به برخي عوامل خطر قلبي – عروقي افزايش مي يابد اما اين شواهد از نظر آماري معني دار نبود. لذا توصيه مي شود که در يک مطالعه هم گروهي آينده نگر، اثر استرس بر روي عوامل خطر قلبي – عروقي بررسي شود.